در گذشته تنوع رنگی زیادی دیده نمیشد و مانتوها بین رنگهای خاکستری و مشکی و قهوهای نوسان داشتند. آن زمان هنوز انواع رژیمهای لاغری رواج نداشت و چاق بودن و هیکل درشت داشتن یکی از معیارهای زیبایی محسوب میشد. بنابراین خانمها به دنبال لباسهایی میگشتند که آنها را فربه و تنومند نشان دهد. مجموعه قویترین مردان ایران را به خاطر میآورید؟ اگر خانمی میتوانست با شکل و شمایل این مردان قویهیکل در محافل ظاهر شود، معنیاش این بود که او به وزن ایدهآل خودش رسیده است! بنابراین طراحان لباس اولا مانتوها را گشاد طراحی میکردند و ثانیا سراغ ابزاری میرفتند که صاحب مانتو عریض و چارشانه به نظر برسد. اِپُل که در شانههای مانتو نصب میشد وظیفه عریض نشان دادن صاحب مانتو را به عهده داشت. خیاطها یک تکه ابر یا اسفنج را برمیداشتند و دورش را با تور یا پارچه میدوختند. محصول نهایی که «اِپُل» نام داشت روی شانههای مانتو نصب میشد. به حافظه سینماییتان رجوع کنید و به یاد آورید نیکی کریمی و افسانه بایگان در فیلمهای دهه شصتیشان از این مانتوها بر تن میکردند. اپل هم در مانتو کاربرد داشت و هم در لباسهای مجلسی. البته در لباسهای مجلسی زنانه، حجم «اپل» کمتر میشد تا ظاهر صاحب مانتو خیلی رسمی نباشد. مردهایی که این مطلب را میخوانند ممکن است خانمها را به خاطر استفاده از این ابزار عجیب و غریب مسخره کنند. ولی یادمان نرود که در آن زمان شلوارهای گشاد خیلی از آقایان هم آستر داشت! این به آن در!
احسان رحیم زاده
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)