به خیابان 15 خرداد که رسیدید بعد از پلههای مسجد امام، بازار زرگرها را مستقیم باید پایین بروید، اولین دالان سمت راست میخورد به سهراه قدسیه و بعد از آن بازار کیلوییها؛ آنجا راسته پارچهفروشهای عمدهای است که پشت دخلهای بلند آهنی خود روی طاقههای پارچهشان نشستهاند و با مترهای بیانتها و قد بلند، پارچههای ملحفه، لباس، پرده، پشم شیشه، ساتن، تور، چادری و... میفروشند.
در همین راسته 18 حجره بزرگ بیشتر از 60 سال است که هر روز کرکره کاسبیشان را بالا میکشند و به مشتریان خود فقط و فقط پارچه چادری میفروشند. چادرهای رنگی و مشکی، گلدار و ساده. گرچه بیشتر مشتریهای این راسته عمده خریداران شهرستانهای کوچک و بزرگ سراسر کشور هستند اما حجرهداران هوای خانمهای چادری که به دنبال خرید یک یا دو قواره پارچه هستند را هم دارند.البته این راسته فقط محل فروش پارچه چادری نیست، خیابان مولوی تهران هم که بزرگترین مجموعه فروش پارچههای عمده و خرد را دارد نیز پر از مغازههایی است که تنها در عرصه پارچه چادری فعالیت میکنند و انواع و اقسام آخرین مدلهای چادری را به مشتریان خود میفروشند. پارچههایی که بیشتر آنها در کشورهای خاور دور تولید میشود اما بازارشان در این راستههای پر رفت و آمدِ قدیمی سکه است. عبدلآباد دیگر بورس فروش پارچه است که از پارچه چادری بیبهره نیست. آنجا البته قیمتها به نسبت جاهای دیگر کمی ارزانتر است.بازار تجریش تهران هم یکی دیگر از بزرگترین مراکز فروش پارچههای چادری مشکی و رنگی است که تنوع اجناس در آن خیلی بالاست. پارچههای رنگی گلدار نماز و مجلسی و حتی چادرهای دوختهشده ملی و عربی و قجری و... باز هم به شما مرکز خرید معرفی کنم؟ نگاهی به کیسه سنگین در دستهایتان نگاه کنید، از این همه خرید سیر نشدهاید؟