روان شکافی

انواع آزارگری جنسی

یکی از کلماتی که بین افراد شنیده می‌شود «سادیسم» است. سادیسم در حقیقت به هر نوع دیگر آزاری و مردم آزاری اشاره می‌کند، در همین باره در اختلالات روانی، اختلالی تحت عنوان سادیسم جنسی، انحراف جنسی و یا آزارگری جنسی مطرح می‌شود. باید اشاره کرد که سه نوع از این سادیسم وجود دارد که هر سه نوع آن می‌تواند در یک شخص وجود داشته باشد:
کد خبر: ۷۵۱۹۰۹

سادیسم ذهنی: فرد سادیک به‌جای این‌که به دیگران آزار و اذیت وارد کند، صحنه‌های اعمال سادیسمیک را در ذهن و تصور خود تجسم کرده و از آنها کسب لذت می‌کند.

سادیسم سمبولیک: حالت انحرافی و غیر عادی روانی است که در این حالت فرد مبتلا، به جای وارد کردن زجر و شکنجه بدنی به دیگران، با تحمیل حالات مخرب روانی مانند توهین و تحقیر‌کردن و پایمال‌کردن شخصیت افراد برای خود یک حالت ارضای روانی
ایجاد می‌کند.

سادیسم بدنی: در این نوع سادیسم فرد کسب لذت و شعف جنسی را در تحمیل آزار و اذیت بدنی و ایجاد دردهای جسمی برای دیگران می‌بینند و این اعمال را بعضی اوقات حتی تا مرحله قتل و کشتار پیش می‌برد. فرد مبتلا ممکن است حتی با آزار و شکنجه و کشتن حیوانات به لذت جنسی برسد.

«آزارگری جنسی» یکی از نابهنجاری‌هاست که در آن فرد مبتلا با آزاردادن فرد دیگر و درد کشیدن او لذت برده و تا جایی ادامه می‌یابد که به لذت جنسی می‌رسد. این اختلال پیش از هجده سالگی شروع می‌شود و بیشتر افراد مبتلا مرد هستند. برای تشخیص اختلال لازم است تا وجود خیالپردازی‌های برانگیزنده جنسی و امیال جنسی، دست‌کم به مدت یک دوره شش ماهه وجود داشته باشد و این اختلال باعث شود تا کارکرد اجتماعی، شغلی و دیگر زمینه‌های مهم فرد با مشکل روبه‌رو شود.

بعضی از مبتلایان به آزارگری جنسی، امیال جنسی خود را روی قربانیان انجام می‌دهند. آنچه بین همه نوع آزارگری مشترک است رنج بردن قربانی است که فرد را از لحاظ جنسی بر می‌انگیزد. خیالپردازی‌های آزارگرانه جنسی ممکن است در دوران کودکی نیز وجود داشته باشد.

از مهم‌ترین عواملی که باعث بروز این اختلال می‌شود، می‌توان به زمینه‌های وراثتی، اختلالات هورمونی، روابط بیمارگونه، سابقه سوءرفتار جنسی و دیگر اختلالات روانی اشاره کرد.

برای درمان این اختلال می‌توان از شرطی‌سازی انزجاری، گروه درمانی و روان درمانی بهره برد. شرطی‌سازی انزجاری یکی از روش‌های درمانی است که معمولا برای درمان الکلیسم، سیگار کشیدن، اعتیاد به مواد مخدر، انحرافات جنسی و پرخوری به کار می‌رود. زیربنای اصلی این روش، شرطی‌سازی تقابلی است. در شرطی‌سازی بیزاری‌آور، محرکت تقویت‌کننده رفتار نامطلوب، در اثر مجاورت با یک محرک بیزارکننده، توانایی فراخوانی رفتار نامطلوب را از دست می‌دهد.

دکتر مهرنوش دارینی / روان‌شناس و مشاور

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها