همه زندگی و پیرامون ما سراسر درس و عبرتآموزی است، چه گرفتار شوی و چه کامیاب باشی، در هرحالی انسانیت، خوب و مثبت زندگی کردن ارزشهای والایی هستند. این جملات و جملاتی از این دست را همه ما میدانیم و بارها شنیدهایم، اما بهواقع یکی از درسهای زندگی برای ورزشیها و بویژه فوتبالیها اریک آبیدال فرانسوی بود، کسی که با بیماری مهلک سرطان کبد مبارزه کرد و در راه این مبارزه چه صحنههای قشنگی را همتیمیهای سابق او در بارسلونا و رقیبانش در رئالمادرید به نمایش گذاشتند. صحنههایی که اوج دوستی و جوانمردی در میدان ورزش بود.
این بازیکن فرانسوی که امسال به عضویت باشگاه المپیاکوس یونان درآمده بود در حالی که تا سال 2016 با این باشگاه قرارداد داشت، در دو روز گذشته به طور ناگهانی برای همیشه از فوتبال خداحافظی کرد. کسی که 35 سال دارد و در 15 سال گذشته در باشگاههای موناکو، لیل، المپیک لیون(فرانسه)، بارسلونا( اسپانیا) و المپیاکوس(یونان) توپ میزد و 67 بار پیراهن تیم ملی فرانسه را پوشید.
این الگوی شناخته شده مبارزه با سرطان، همزمان با تیکی تاکای چشمنواز بارسلونا دنیا را تحت تاثیر خود قرار داد و سلامی دوباره به زندگی کرد. آبیدال زنده ماند تا نشان دهد برای بودن باید مبارزه کرد. او که حالا قصد دارد ورزش را با پشت سرگذاشتن دورههای مربیگری در بارسلونا دنبال کند، یک هدف انسانی را نیز برای خود ترسیم کرده است. اریک میخواهد به جمع ستارگان دنیای توپ گرد بپیوندد که در کارهای عامالمنفعه نیز الگویی در خور تحسین هستند. او بخش قابل توجهی از ثروتش را در راه سلامت کودکان و افراد نیازمند هزینه کرده تا با این کار خود، امید به زندگی عدهای را افزایش داده و آنها بتوانند چند صباحی بیشتر زنده بمانند.
آبیدال زنده ماند تا زنجیره کارکرد انسانی- اجتماعی ورزش و فوتبال یک حلقه محکم داشته باشد.
امید توفیقی / گروه ورزش