دست‌های زمختی که طلا می‌کارند

زمین سفت و خاک، دلمه بسته است، ولی از دلش گیاهی ترد روییده که پرچم سرخش، سرمایه این مردم است. زعفران، جادوی زمین است و دست‌پرورده این مردمان سختکوش که حتی اگر زن هستند، دست‌هایی چنین ترک‌خورده و زبر دارند. به این دست‌ها نگاه کنید که چطور پوست، زمخت کرده و لطافت را بوسیده و به کناری انداخته!

این ازخودگذشتگی در همه جویندگان طلای سرخ هست، در این مردم که زعفران می‌کارند و به دست دلالان می‌دهند و می‌بینند دسترنج‌شان چطور عاید واسطه‌ها می‌شود و ذره‌های زعفران به چند برابر قیمت، به غذای خارجی‌ها رنگ و عطر می‌دهد. با واسطه‌ها البته شاید بشود کنار آمد، ولی زعفران کار قائناتی که طلا کشت می‌کند، چطور باید با زعفرانی کنار بیاید که کاشت افغانستان است و به نام ایران فروخته می‌شود و چطور دلش را صاف کند با زعفرانی که ایرانی است، ولی به نام اسپانیا در جهان فروخته می‌شود.