سلامت در روستا هم گم شده است

تاثیر ملموس رسانه‌ها که جهان را به مفهوم دهکده جهانی نزدیک کرده است، موجب شده سبک زندگی روستایی، روز به روز به سبک زندگی شهری نزدیک‌تر شود.

این روزها در بسیاری از روستاها هم از همان روغن‌هایی استفاده می‌کنند که در شهرها استفاده می‌شود. بچه‌ها از همان تنقلاتی می‌خورند که در شهرها وجود دارد و حتی پای فست‌فودها را هم می‌شود در بسیاری از روستاهای کشور پیدا کرد.

این اتفاق در حالی رخ داده که اغلب ما تصور دیگری از روستا داشتیم. در گذشته تا اسم روستا می‌آمد، هوا و غذای پاک و سبک زندگی سالم، اولین چیزهایی بود که به ذهنمان خطور می‌کرد، اما حالا با نزدیک‌تر شدن سبک زندگی روستایی به زندگی شهری، دیگر نمی‌شود با اطمینان گفت سبک زندگی روستایی‌ها با معیارهای سلامت انسان سازگار است.

به همین دلایل است که اهمیت خودمراقبتی و پرهیز از مواد خوراکی مضر، دیگر فقط به شهرنشینان خلاصه نمی‌شود، بلکه روستاییان هم باید تا جایی که می‌توانند خوراکی سالم بخورند و مراقب سلامت جسم و روحشان باشند تا کمتر به بیماری‌های مختلف مبتلا شوند.

در این روزها درد اصلی نظام سلامت، فراگیر شدن بیماری‌های غیرواگیری مثل دیابت، فشار خون و سرطان است. دلیل عمده گسترش این بیماری‌ها هم انتخاب سبک نادرست زندگی است و اتفاقا این مشکل دیگر، شهر و روستا را نمی‌شناسد.

استفاده زیاد از نمک در غذاها، افراط در استفاده از غذاهای چرب، خوردن نوشابه‌های گازدار، استعمال سیگار و مواد مخدر، کم‌تحرکی، چاقی، ورزش نکردن، اضطراب داشتن و نداشتن خواب کافی، عمده دلایلی است که باعث می‌شود انسان در برابر ابتلا به بیماری‌های غیرواگیر مستعد باشد.

حالا اگر به همین نکاتی که در بالا اشاره کردیم، نگاهی اجمالی بیندازید، متوجه می‌شوید همین عادت‌های غلط در زندگی فعلی اغلب روستاییان کشور هم وجود دارد و به همین دلیل هم تا وقتی این شیوه از گذران زندگی اصلاح نشود، هر چقدر هم نظام سلامت برای دارو و درمان هزینه کند، نمی‌تواند بار بیماری‌های غیرواگیر را به طرز چشمگیری کاهش دهد.