لایک کردن کمک کردن نیست

کمپین تبلیغاتی liking isn’t helping برای اولین بار، توسط مجموعه یک موسسه عام‌المنفعه در سنگاپور طراحی شد و امروز یک کمپین بزرگ بین‌المللی است.

شبکه‌های اجتماعی، این روزها برای بسیاری از فعالان اجتماعی به یک دغدغه جدی تبدیل شده‌‌اند. کسانی که عکس‌ها را به اشتراک می‌گذارند یا لایک می‌کنند و دیگر دست به هیچ اقدام عملی در خارج از صفحه مانیتور نمی‌زنند. آنها اگر خوش‌بین باشند، معتقدند در حال اطلاع‌رسانی هستند و اگر بدبین باشند، می‌گویند، می‌دانیم خاصیتی ندارد، اما این حداقل کاری است که می‌توانیم انجام دهیم.

مردم اثرات منفی کمپین‌های شبکه‌های اجتماعی را کمتر می‌بینند. این‌که کم شدن بار مسئولیت، باعث می‌شود اقدام عملی کمتر انجام شود. این‌که آگاهی و آگاهی بخشی اساسا هدف نیست و صرفا وسیله است. وسیله‌ای که اگر به رفتار عملی منجر نشود، ارزش خاصی ندارد و همین‌طور که با قرار گرفتن مکرر در معرض یک خبر، مردم حساسیت خود را نسبت به آن خبر از دست می‌دهند.

قطعا در میان حرکت‌های انجام شده در شبکه‌های اجتماعی، کمپین‌های موفق شبیه چالش آب یخ هم وجود داشته، اما جدای از این‌که تعداد این کمپین‌ها در مقابل مواردی که شکست می‌خورند بسیار کم است، باید به خاطر داشته باشیم که چالش آب یخ هم به دلیل ایجاد ارتباط با فضای فیزیکی (ماجرای سطل آب و صددلار و...) توانست اثربخش باشد و در غیر این صورت، جدای از رفتارهای کاربران در شبکه‌های اجتماعی، اثری مشاهده نخواهد شد.

در این حوزه مطالعات و پژوهش‌های زیادی انجام شده، ما هم در حال حاضر شعار این کمپین را تکرار می‌کنیم: «لایک کردن، کمک کردن نیست!»