شهرآورد؛ تبی که دیگر داغ نیست

استقلال و پرسپولیس در شرایطی به استقبال شهرآورد 79 رفتند که روند سال‌های اخیر نشان داده است که میزان علاقه‌مندی به این دو تیم سیر نزولی دارد، انگار نه انگار که زمانی این دو تیم برای انبوه چند میلیونی نوجوانان و جوانان همه چیز بودند. کسانی که در دهه‌های گذشته فوتبال ایران را دنبال کرده‌اند بخوبی می‌دانند سیر نزولی کاهش میزان استقبال از بازی‌های خانگی این دو تیم تا چه حد می‌تواند برای آنها نگران‌کننده باشد و بیم آن می‌رود که هویت اصلی خود یعنی مورد علاقه مردم بودن را از دست بدهند و برسد آن روزی که به زحمت ده هزار نفر برای خود شهرآورد نیز به آزادی بروند.

استقلال و پرسپولیس در شرایطی به این سرنوشت گرفتار شده‌اند که در سال‌های گذشته به جای پی بردن به واقعیات و خود را وفق دادن با شرایط جدید، یا در باد غرور «ابدی بودن» محبوبیت خوابیدند یا دست به توجیهات آنچنانی و تئوری توطئه وجود دست‌های پنهان برای کاهش محبوبیت خود روی آوردند، غافل از این‌که آنها راهی را که در پیش گرفته‌اند به ناکجاآباد رفته و برای بازیابی هویت خود باید یک کار کارشناسی همه‌جانبه انجام دهند.

استقلال و پرسپولیس باید بدانند اگر روزی میزان علاقه‌مندی مردم به ورزش با سنگ محک شهرآورد سنجیده می‌شد امروز دیگر به لطف گسترده شدن فضای ارتباطات اجتماعی و به عبارتی انقلاب ارتباطات و نفوذ این پدیده در لایه‌های مختلف جامعه، دیگر فقط آنهادر کانون توجه نیستند و این فرصت را ورزشکاران دیگر ورزش‌ها نیز به دست آورده و از قبل آن منتفع شده‌اند.

وقتی پول همه چیز فوتبال می‌شود و لایه‌های پنهان آزاردهنده آن برای مردم برملا می‌شود باید هم انتظار داشت باوجود بسته بودن در ورزشگاه‌ها به روی دوربین‌های تلویزیونی، کسی سراغ استقلال و پرسپولیس نرود و حتی با وجود در پیش بودن شهرآورد دیگر کمتر کسی تب کند و این چنین می‌شود فوتبالی که زمانی با فوتبال روز دنیا فاصله داشت امروز نه تنها آن فاصله‌ها را بیشتر کرده که از مردم نیز فاصله گرفته است و اگر طرحی نو درنیاندازد به قهقرا می‌رود...

امید توفیقی / ‌گروه ورزش