روایت اسرافیلی از مجوز گرفتن ترانه‌‌ها

این شاعر درباره عملکرد شورای شعر و ترانه در بررسی ترانه‌ها به ایسنا گفت: ترانه‌هایی که به شورای شعر و ترانه داده می‌شود، از سوی تمام اعضای شورا خوانده می‌شود و همه درباره آنها اظهارنظر می‌کنند؛ تصمیم نظر شخص واحدی نیست و در نتیجه این ارزیابی سلیقه‌ای نیست.

او اظهار کرد: بیشتر آثاری که به دست این شورا می‌رسد، بسیار ضعیف است و از نظر وزن و قافیه اشکالات زیادی دارد. این آثار خیلی سست و در حدی هستند که شاعر وزن و قافیه را نمی‌شناسد و با ابتدایی‌ترین مبانی سرایش ناآشناست. چطور شاعران چنین شعرهایی به ممیزی ایراد می‌گیرند؟ هر کسی معترض است من حاضرم دوباره آن را بررسی کنیم.

اسرافیلی همچنین خاطرنشان کرد: برخی ترانه‌ها توصیف آغوش و... است. در جامعه اسلامی ترانه محل توصیف عریانی و تنانگی و بستر نیست. مساله جامعه ما این چیزها نیست.

این عضو شورای شعر و ترانه درباره ممیزی ترانه‌های اجتماعی هم گفت: برخی در ترانه‌های خود به قومیت‌ها و مذاهب توهین می‌کنند. شعری که به خلفا یا قوم خاصی توهین می‌کند، مسلما انتشار پیدا نمی‌کند، آن‌هم در کشوری که قومیت‌های مختلف برادرانه در کنار هم زندگی می‌کنند. آنها گاهی درباره خدا طوری حرف می‌زنند و جسارت‌هایی می‌کنند که قطعا این آثار شانس انتشار پیدا نمی‌کنند. ما حاضریم این آثار را عرضه کنیم تا دیگران نظر بدهند که این آثار خلاف عفت عمومی نیستند؟

او درباره تاثیر ممیزی‌های سفت و سخت بر رونق گرفتن موسیقی زیرزمینی هم گفت: ما ممیزی سفت و سختی نداریم؛ شاید موارد کمی باشد، اما در کل ممیزی ترانه سفت و سخت نیست.اسرافیلی افزود: هیچ مرجعی بر ترانه زیرزمینی نظارت ندارد، آنها هر حرفی می‌زنند و این ارتباطی به شورای شعر و ترانه ندارد.این عضو شورای شعر و ترانه در پایان تاکید کرد: برخی دوست دارند بی‌پردگی و عریانی را در ترانه بیاورند و همین‌طور که برخی در خیابان لباس مستهجن می‌پوشند، می‌خواهند ترانه هم به همین صورت باشد؛ در حالی که ترانه نشان‌دهنده فرهنگ و سنت ماست و مسلما هیچ کس اجازه نمی‌دهد هر مطلبی منتشر شود. همه جای دنیا ممیزی هست، هنوز در آمریکا کتاب‌هایی که از سوی دانشجویان خط امام(ره) درباره لانه جاسوسی نوشته شده، اجازه انتشار ندارند.