این آلبوم با استفاده از سازهای موجود در طبیعت (مانند انواع سنگها) موسیقی ناتورالیسم را به گوش مخاطب رسانده که البته موسیقی در قالبهایی چون جز، راک و پاپ، فرم خود را حفظ کرده است.
این نوع موسیقی (تلفیقی) در ایران همچنان سردرگم به راه خویش ادامه میدهد و گاهی از موسیقی ملل مختلف وام میگیرد وکاملا به عنوان یک موسیقی مدرن و تلفیقی ارائه نمیشود. با این حال با توجه به نوع زندگی امروزی و شرایط موجود، موسیقی، زبانی برای صحبت و تبادل تفکرات با عامه مردم است. به طور مثال استفاده روزافزون از مواد پلاستیکی به عنوان آسیبهایی شناخته شده که انسان با بیتوجهی به گسترش آن دامن میزند و این موضوع در قالب موسیقی (آلبوم «پلاستیکا») توجه مردم را به خود جلب میکند. البته در قطعات دیگر اشعار عاشقانه و اجتماعی استفاده شده است.
در آلبوم پلاستیکا نوازندگانی همچون کریم قربانی (ویلنسل)، میثم مروستی (ویلن آلتو)، حسین شریفی (ترومبون)، رضا تاجبخش (پیانو)، پویان قندی (گیتار الکتریک، آکوستیک نایلون و فلز)، امیر اشکان غلامی (گیتار آکوستیک نایلون و فلز)، نوید اربابیان (باس، ماندولین)، علی باغفر (درامز) و میلاد مرادی (کمانچه) حضور دارند.
قطعه اول پلاستیکا نام دارد که با شعری از نوید اربابیان و در فضای موسیقی بلوز ساخته شده است.
قطعه دوم «در چشمهای» در قالب موسیقی راک و با شعری از رضا عابدینزاده آهنگسازی شده است.
«شکک زانوی تو» نام قطعه سوم این آلبوم با شعری از آبان صابری است.
دیگر قطعات این آلبوم، دنیای واقعی (شعر از نوید اربابیان)، بیهوده (شعر از رضا عابدین زاده)، آخرین امید (شعر از جواد گنجعلی)، پرسه (شعر از جواد گنجعلی) و سنگ فرش (شعر از ن.ر) نام دارند.
گلنوش ملایری / کارشناس موسیقی
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)