فضای فوتبال ما همانی است که بوده و همه میشناسند. خوب که نمیشود هیچ، هر روز بدتر هم میشود. مقصر آن هم فلان دستگاه، فلان مربی، بازیکن و تماشاگر نیست و خیلیها در شکلگیری این فضا موثر بودهاند و فضایی را که میتواند لبریز از انرژی مثبت و پاک باشد، گاهی چنان آزاردهنده می کنند که شاید بهترین واژه برای آن آشفتهبازار باشد.
شاید برخی بگویند در حوزههای دیگر هم کم و بیش چنین فضایی حاکم است و بیاخلاقی رسانهای صرف فوتبال نیست، اما یادمان باشد ورزش از پرنفوذترین پدیدهها در لایههای مختلف جامعه است و هرچه کژیهای آن را به امید درست شدن گوشزد کنیم، باز هم کم است. یکی از این ایرادهایی که اخیرا بشدت به فوتبال وارد است پردهدریهایی است که برخی در رسانهها راه انداختهاند و انواع و اقسام اتهام را در رسانهها مطرح کرده و بواقع به افکار عمومی جامعه تزریق میکنند. یکی نیست بگوید آخر برادر من، مملکت قانون دارد، اگر حرف شما با سند و مدرک است و قصد اصلاح دارید آیا بهتر نیست از طریق مجاری قانونی آن را پیگیری کرده و در جهت خشکاندن مسائلی که ادعایش را دارید، اقدام کنید؟ اگر معتقدید مو لای درز ادعاهایتان نمیرود و میخواهید یک نقطه از فوتبال را پاک کنید، چرا در زمان خود نسبت به پاک کردن آن نقطه تاریک اقدام نکردید؟ راستی فکر میکنید با رسانهای کردن یک بیماری آن را درمان میکنید یا قبح آن را در جامعه میشکنید؟ تازه این بر فرض درست بودن ادعایتان است و اگر ادعای شما نادرست باشد با آبروی رفته افراد چه خواهید کرد؟
حفظ کردن حرمت نان و نمک را یادآور نمیشویم که دیگر کار از این حرفها گذشته است، صرفنظر از اینکه اتهاماتی که اخیرا متوجه برخی مربیان، مدیران و بازیکنان فوتبال شده است تا چه حد منطبق بر واقعیت باشد جا دارد که یک مرجع فوتبالی یا فرافوتبالی به بحث ورود کرده و جلوی این پردهدریها و اتهامزنی را بگیرد تا بیش از اینها بداخلاقی در جامعه ترویج داده نشود.
امید توفیقی / گروه ورزش