در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
کمیته مسابقات و 4 نیروی ثابت
فدراسیون فوتبال با وجود آن که تیم ما را به جام جهانی برد (که البته خیلی ها در این صعود نقش داشتند و سهم دارند) باید بپذیرد که هنوز تا ایده آل ها فاصله بسیاری دارد.
رئیس فدراسیون فوتبال در گفتگوی دیروز خود با ایرنا در 2 بخش اعلام کرده که کمیته مسابقات سهل انگاری کرده و در بخش دیگری به برخورد با این کمیته اشاره کرده و وعده برخورد بیشتر را هم داده است . با همه احترامی که برای دکتر دادکان قائلم ، باید بگویم در این ماجرا به ظرف و مظروف نگاه منصفانه ای نشده است . رئیس فدراسیون فوتبال بهتر از هر کس دیگری می داند که این کمیته با توان محدود و نیروهای کمی که دارد، چه حجمی از فعالیت های فدراسیون را در یک فصل فوتبالی به دوش می کشد. جدا از لیگ برتر که ساماندهی و سازماندهی رقابت های آن برعهده سازمان لیگ است ، 3هزار مسابقه داخلی و خارجی در تمام رده ها به دوش کمیته مسابقات گذاشته شده و این کمیته که ریاست آن را فرد آشنا و موجه فوتبال ما (مهدی محمدنبی) برعهده دارد ، با 4 نیروی ثابت و 4 نیروی پاره وقت (که مرحوم اکبر دیانی ، همکار فقید ما هم یکی از آنها بود) «باید» تمام امور را اداره کند. اگر کمی منصفانه به داستان نگاه کنیم ، متوجه خواهیم شد آن دقتی که مدنظر ماست و آن ظرافتی که در کار می خواهیم ، نه با این تعداد نیرو که با 2 یا 3 برابر این تعداد هم ممکن نیست و اگر هم اشتباهی که نتیجه دقت عده ای و اهمال برخی دیگر است ، رخ داده ، نباید کمیته مسابقات را مقصر اصلی آن قلمداد کنیم . کمیته فعلی مسابقات از سال 80 به این سو با جدیت تمام ، تعداد مسابقه های تحت فرماندهی خود را از 1050 مسابقه به 3 هزار مسابقه رسانده و این نه تنها مستوجب بازخواست و برخورد نیست که شایسته تقدیر نیز هست. چون فدراسیون خوب می داند کمیته مسابقات به نسبت بعضی زیرمجموعه های دیگر (حتی در این ماجرا) کمترین اشتباه را داشته و نباید تمام آوار بر سر این کمیته خراب شود.
علی جوادی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
