رابطه پایدار

سفر ابراهیم جعفری نخست وزیر عراق به تهران که امروز آغاز خواهد شد ، در روابط 40 سال گذشته ایران و عراق بی سابقه است و اهمیت فوق العاده ای در رفع برخی مسائل و گسترش روابط 2 کشور در همه عرصه ها دارد ، بویژه آن که دولتی شیعه و برآمده از ملت در عراق روی کار آمده است که روابط حسنه و ویژه با کشورهای همسایه بخصوص ایران را جستجو می کند.

کد خبر: ۷۰۱۰۲

بدون شک دوران حاضر را می توان دوران ذوب شدن یخ دیرینه حاکم بر روابط ایران و عراق دانست ، چرا که 2کشور مصمم هستند در راستای سیاست راهبردی خود روابط مستحکمی برقرار کنند، اما سفر ابراهیم جعفری و هیات بلندپایه وی از چند جهت دیگر نیز قابل بررسی است.
1- یکی از نکته های مهم و موردنظر ایران ، ثبات و آرامش در عراق است ، ثبات در عراق هم برای ایران و هم برای مردم و حکومت عراق حایز اهمیت است و در این سفر باید به سازوکارهایی که منجر به ثبات در عراق می شود ، تاکید کرد. واگذاری امور به مردم و خروج نیروهای بیگانه از این سرزمین از جمله سازوکارهای ایجاد ثبات و آرامش در عراق هستند که مقامات کشورمان در مذاکرات خود با همتایان عراقی این نکته را مدنظر قرار خواهند داد.
2- ایران چه در دوران رژیم بعث عراق که مامن معارضان شیعه در قالب مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق و کردهای مخالف صدام بوده و چه در دوران پس از سقوط صدام ، حامی دولت انتقالی و حکومت برآمده از مردم عراق بوده است ، علاوه بر این که جمهوری اسلامی ایران در بیش از 2 دهه پذیرای مهاجران عراقی بود که از فشار عناصر بعثی به کشورمان پناه آورده بودند . بر این اساس و با تاکید بر ادامه حمایت های ایران از حکومت مردمی عراق ، گسترش نظارت بر مرزها برای جلوگیری از تردد عناصر خرابکار به داخل عراق ، همچنین کمک به رشد و توسعه اقتصادی این کشور در قالب مشارکت در طرحهای زیربنایی عراق می تواند ازجمله تلاشهایی باشد که ایران برای اعتلای کشور عراق انجام دهد.
3- گروهک تروریستی منافقین اگرچه با توجه به تحولات داخلی و تحولات عرصه بین المللی به عنوان یک گروه مرده یا بی ارزش از حیث ، ماهیت سیاسی و نظامی تلقی می شود ولی ادامه حضور و فعالیت این گروه تروریستی در عراق قابل تامل است و از کشور دوست با مجموعه نکات مشترک بین دو کشور انتظار نمی رود پایگاه یک گروه تروریستی و یا حامی آن باشد. در این میان لازم است در مذاکرات مقامات دو کشور در تهران موضوع گروه های تروریستی به طور عام و منافقین به طور خاص در عراق مورد اهتمام جدی قرار گیرد.
4- حل و فصل موضوع قرارداد 1975 از دیگر مواردی است که ایران در سفر ابراهیم جعفری باید در مورد آن بحث و تبادل نظر کند ، این قرارداد یک اصل است و نباید از عراقی ها بخواهیم که در مورد آن توافق کنند زیرا این قرارداد از لحاظ حقوقی سر جای خود قرار دارد. این قرارداد یک سند بین المللی و قابل اجراست و اگر مسوولان عراقی این قرارداد را تایید نکنند به معنای نبودن آن نیست . در این میان شاید لازم باشد ایران بیانیه ای در تایید تمامی قراردادها و عهدنامه های فیمابین صادر کند تا نخست وزیر و وزیر خارجه عراق پایبندی خود را به تمامی قراردادها و عهدنامه های 2 کشور اعلام کنند.
5- بحث غرامت جنگ تحمیلی عراق علیه ایران از موضوعاتی است که افکار عمومی کشورمان پاسخ قانع کننده ای را طلب می کند. اگر چه حضور گسترده ایران در بازسازی عراق و مشارکت در طرح های مهم سازندگی این کشور می تواند گوشه ای از این مهم را جبران کند اما سکوت مقامات کشورمان در این قضیه و متقابلا بی اعتنایی مقامات عراقی ، سوالاتی را در اذهان مردم ایجاد کرده است که می توان در سفر جعفری به تهران پاسخی شایسته و قانع کننده برای مردم کشورمان ارائه کرد. آنچه مسلم است مادامی که اراده حاکم بر عراق مبتنی بر اراده مردم این کشور باشد و مسوولان عراقی بر پایه اراده مردم انتخاب شوند و انجام وظیفه کنند ، ما نه تنها با عراق مشکل نداریم بلکه روابط ما با عراق روزبه روز گسترده تر می شود اما آنچه هم اکنون در روابط 2 کشور ایران و عراق مانع و مزاحمت ایجاد می کند نقش قدرتهای مداخله گر اعم از منطقه ای و فرامنطقه ای در عراق است که امید است با عبور دولت عراق از این وضعیت ، پایه های استحکام روابط با عراق برای آینده ای دوردست تحقق یابد. ایران چه در دوران رژیم بعث عراق که مامن معارضان شیعه در قالب مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق و کردهای مخالف صدام بوده و چه در دوران پس از سقوط صدام ، حامی دولت انتقالی و حکومت برآمده از مردم عراق بوده است ، علاوه بر این که جمهوری اسلامی ایران در این مدت پذیرای مهاجران عراقی بود که از فشار عناصر بعثی به کشورمان پناه برده بودند و برای ایجاد ثبات و آرامش در این کشور حتی در مواردی همکاری مشترکی با امریکایی ها داشته است . گسترش نظارت بر مرزها برای جلوگیری از تردد عناصر خرابکار به داخل عراق و حمایت از دولت جدید این کشور که اغلب اعضای آن روابط نزدیک و دیرینه ای با ایران دارند ، همچنین کمک به رشد و توسعه اقتصادی این کشور در قالب مشارکت در طرحهای زیربنایی عراق می تواند ازجمله تلاشهایی باشد که ایران برای اعتلای کشور عراق انجام دهد.