پنبه‌هایت رشته مادر!
فرقی نمی‌کند دست‌ها چقدر چروک خورده باشد، بدن چقدر زحمت کشیده باشد، چین‌های صورت چقدر عمیق شده باشد، کمر تا چه اندازه خمیده باشد؛ مادر همیشه مادر است و زحمتکش. مادرها یک لحظه بیکارنمی مانند، چه در شهر، چه در روستا و چه در سیاه چادر، درست مثل این زن.
او پنبه‌ها را می‌ریسد، شاید به امید بافتن فرشی نو، برای انداختن زیر پا و کنار گذاشتن فرش نخ‌نمای فعلی، شاید هم به امید فروختن فرش دستباف و در آوردن خرج خانه.
خدا کند پنبه‌هایش همه رشته شود و هر چه رشته، در زندگی پنبه نشود. خدا کند این دست‌ها، این چشم‌ها، این حس مادری همیشه برایش بماند و او سرفراز در سیاه چادرش خانمی کند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
اولین واکنش‌ها به تازه‌ترین انیمیشن دیزنی:
آیا دیزنی با «Hexed» جادوی کلاسیک را زنده می‌کند
گفت و گو
مدیرعامل شرکت توفیق دارو در گفتوگو با جام‌جم آنلاین:
قصه برخاستن داروسازی ایرانی/ بازسازی کارخانه به بیش از ۳.۵ همت اعتبار نیاز دارد
معصومه سپهری، نویسنده کتاب «مرد ابدی»:
جوانان امروز باید مسیر دشوار موفقیت شهید طهرانی‌مقدم را بشناسند
علی کفاشیان در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم»: