«خیابان ایران» خیابانی پرتردد

برنامه تلویزیونی «خیابان ایران» یکی از برنامه‌های ترکیبی زنده شبانه شبکه یک سیماست که در قالب جنگ از این شبکه به روی آنتن می‌رود.

این برنامه جایگزین برنامه تلویزیونی «پارک ملت» آخرین برنامه شبانگاهی زنده شبکه یک سیما شده است که پیش از این هر شب با اجرای محمدرضا شهیدی‌فر روی آنتن می‌رفت. اما خیابان ایران در مقایسه با پارک ملت بسیار جذاب‌تر ظاهر شده است.

خیابان ایران با شعار «هر ایرانی لایق باکیفیت‌ترین زندگی است» هم‌اکنون جمعه شب‌ها به صورت زنده پخش می‌شود و با حضور میهمانان سرشناس و سرآمد به بررسی موضوعات مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، ورزشی و آموزشی می‌پردازد.

یکی دیگر از ویژگی‌های برنامه ایجاد احساس نیاز در مخاطب است. خیابان ایرانی به صورت فراگیر و البته آنلاین، موضوعات و دغدغه‌های روز مردم را سوژه هر قسمت خود قرار می‌دهد و به دلیل در اختیار داشتن زمانی کافی نسبت به دیگر برنامه‌هایی که در این حوزه تولید می‌شوند، آنها را با جزئیات بیشتر بررسی می‌کند و همین امر موجب می‌شود مخاطب به دنبال کردن برنامه ترغیب شود.

علاوه بر این، داشتن درک درست عوامل از ریتم باعث شده بیننده پس از دیدن نیم ساعت از برنامه، این کشش را حس کند که 2.5 ساعت باقی‌مانده را هم با وجود پخش دیروقت برنامه دنبال کند. چینش موسیقی و اجرای زنده در استودیو پس از یک مبحث سخت و پیچیده اقتصادی و دعوت از یکی از جانبازان جنگ تحمیلی برای نقل خاطره‌ای از هشت سال دفاع مقدس آن هم با لهجه شیرین محلی و پس از آن یک مناظره فرهنگی و امثال اینها در کنار هم موجب پدید آمدن یک ریتم خوشایند و سینوسی در برنامه شده که مخاطب را به بهترین نحو ممکن با خود همراه می‌کند.

همچنین در رابطه با شناخت سازندگان برنامه از مخاطب باید گفت کارگردان و گروه سازنده بخوبی می‌دانند که مخاطب خود را چگونه در قسمت بعدی برنامه با خود همراه کنند. راهکار آنها این است موضوعات گوناگون را از نقطه‌نظرهای مختلف، مهم و جذاب ارائه دهند. به عنوان مثال اگر در برنامه امشب یکی از نمایندگان مجلس مهمان برنامه است و بحث سیاسی داغ، در برنامه هفته دیگر که مختص ورزش است، سوال‌ها به گونه‌ای طراحی می‌شود که سیاست را به نوعی در ورزش دخیل کند و این نیاز مخاطب سیاسی را پاسخ دهد. یا مخاطبی که نسبت به مباحث سیاسی بی‌اعتناست را با سوالات مفرح و گاه با گریز زدن به حوزه‌های دیگر، به مسائل روز کشور در حوزه سیاست آشنا کند.

از سوی دیگر با عمومیتی که در موضوعات تحت پوشش برنامه، مدنظر گرفته شده است، همه انواع مخاطب از جوان تا بزرگسال با هر گرایش سیاسی، ورزشی، تفریحی، اقتصادی را به دیدن برنامه ترغیب می‌کند.

البته خیابان ایرانی با وجود آنکه در برخی قسمت‌ها بحث‌های چالشی پیش می‌کشد، اما ناچار است به دلیل داشتن طیف مخاطب فراگیر از پرداختن متمرکز به موضوعات بپرهیزد. شاید چنین تصور شود که دلیل این امر تمرکز نداشتن برنامه بر یک موضوع واحد باشد، اما دلیل اصلی آن تلاش برای ایجاد یک مجموعه برنامه چند منظوره است که در دل خود تلاش زیاد برای ایجاد تعادل را طلب می‌کند. درک و دریافت این مهم و پیاده کردن آن در بطن یک برنامه مردمی، می‌تواند شعاع و ابعاد بیشتری به یک برنامه بدهد.

مریم رها