با آن که این مجموعه تلویزیونی سال 1969 روی آنتن رفت، اما تصور عمومی این است که پخش آن زودتر از نسخه سینمایی آن در سال 1963 بوده است. یکی از دلایل موفقیت کلان این مجموعه (در کنار بهرهگیری از رسانه تلویزیون به عنوان یک رسانه پرمخاطب) کارتونی بودن آن است.
با آن که هدف اصلی تهیهکنندگان این مجموعه انیمیشنی جذب مخاطبان کودک بوده است، اما بزرگسالان هم استقبال بالایی از ماجراجوییهای پلنگ صورتی کردند.
برخی آمارهای رسمی حکایت از آن میکند که تعداد مخاطبان بزرگسال این مجموعه انیمیشنی تلویزیونی، بیشتر از مخاطبان کوچولوی آن بوده است! مجموعه «پلنگ صورتی» خیلی زود تبدیل به یکی از پربینندهترین کارهای تاریخ رسانه تلویزیون شد و بجز مخاطبان آمریکایی، بینندگان بینالمللی هم استقبال بسیار بالایی از آن کردند.
محبوبیت مجموعه باعث شد فیلمهای سوپرهشت آن هم وارد بازار هنری دهه 70 میلادی بشود. با ورود ویدئو و دیویدی هم مجموعه پلنگ صورتی از اولین کارهایی بود که در این فرمتها در معرض دید تماشاگران قرار گرفت. پخش مجموعه تلویزیونی پلنگ صورتی تا سال 1979 ادامه داشت و لقب یکی از معدود کارهای انیمیشنی تلویزیونی را گرفت که پخش آن تا سالها ادامه یافت.
هنری مانچنینی، موسیقی متن مجموعه را ساخت. این موسیقی خیلی زود به صورت یکی از موفقترین قطعههای موسیقی تاریخ رسانه تلویزیون درآمد. موسیقی مانچینی بعدها به یک قطعه مستقل موسیقی تبدیل شد که هویتی جدا از مجموعه موفق تلویزیونی آن داشت.