فلسطین و بار دیگر مذاکرات سازش

محمودعباس که پیش از شروع این مذاکرات تصمیم داشت بعد از به رسمیت شناخته شدن دولت فلسطینی در مجمع عمومی سازمان ملل به سراغ نهادهای بین‌المللی از‌جمله دیوان بین‌المللی لاهه برود با وعده و و عیدهای آمریکا از این تصمیم صرف نظر کرد. در مقابل نتانیاهو نیز قول داد برای شروع مذاکرات دوجانبه 104 اسیر فلسطینی را آزاد کند. در تاریخ هشتم آذر ماه فقط 26 نفر از این اسرا آزاد شدند و باقیمانده آنها همچنان در اسارت به سر می‌برند. به این ترتیب یک‌بار دیگر نتانیاهو اثبات کرد که به هیچ یک از قول و قرار‌های او نمی‌توان اعتماد کرد.

ادامه مذاکرات جان کری نشان داد وی طرحی را برای به اصطلاح توافق نهایی طرفین در نظر گرفته است. گرچه هنوز از این طرح به صورت رسمی رونمایی نشده است، اما برخی اطلاعات جسته گریخته نشان می‌دهد طرح کری به دنبال آن است که بخشی از شهرک‌های یهودی‌نشین را تابع دولت خودگردان و 80 درصد دیگر را تابع اسرائیل کند. از سوی دیگر به فلسطینی‌هایی که بی‌خانمان شده‌اند، غرامت پرداخته شود و مرزهای با اردن نیز با یک نیروی بین‌المللی کنترل شود.

درباره فلسطین چند موضوع دیگر نیز حائز اهمیت بود که فهرست‌وار عبارتند از: استعفای سلام فیاض نخست‌وزیر فلسطین. کشمکش بین مصر و حماس و بسته شدن مرز رفح که در این اواخر حتی دولت جدید مصر در اقدامی بی‌سابقه و غیر‌منتظره اعلام کرد حماس یک گروه تروریستی بوده و اموال و دارایی‌های این گروه را در مصر مصادره کرد. اتفاق دیگر مرگ واقعی شارون یا همان قصاب صبرا و شتیلا بود که پس از هشت سال مرگ مغزی به صورت رسمی در بیست و یکم دی ماه اعلام شد.

همچنین سال گذشته فشارهای اتحادیه اروپا بر اسرائیل افزایش یافت و یکی دو بار نیز بین مقامات آمریکایی و اسرائیلی بگومگوهایی رخ داد که نشان از اختلافات درونی آنها بود. اتحادیه اروپا در تاریخ بیست و ششم اعلام کرد از این پس با شرکت‌هایی که در شهرک‌های موجود در کرانه باختری فعالیت دارند همکاری نخواهد کرد. این تحریم‌ها به گفته برخی منابع در حال پیشروی بوده و مقامات رژیم صهیونیستی را بشدت عصبانی کرده است.