دوستانی هستند که ناخودآگاه از خودمان میرنجانیم، مثل ساعتهایی که صبح دلسوزانه زنگ میزند و در میان خواب و بیداری بر سرش میکوبیم، بعد میفهمیم خیلی دیر شده است.
