jamejamonline
ورزشی فوتبال کد خبر: ۶۴۷۷۲۶ ۳۰ بهمن ۱۳۹۲  |  ۱۲:۰۵

علی کریمی این روزها مصداق اظهارات قیصر فوتبال آلمان است که گفته بود «هرگاه عضله ها کم کار شوند زبان فوتبالیست فعال می شود».

تک به تک زدن هم هنر می خواست آقای جادوگر!

سایت جام جم ورزشی - جادوگر فوتبال ایران که در عمده دوران فوتبالش از رسانه ها گریزان بود حالا در دسترس ترین چهره فوتبالی است که گفته هایش تنه به تنه منطق نمی زند.

او به عنوان فوتبالیستی مطرح و با تجربه که در اروپا هم بازی کرده می گوید«من با دایی همبازی بودم. ایشان کی توانسته کسی را دریبل کند و گل بزند؟ گل‌های ایشان یا پنالتی بوده، یا تک به تک و یا اینکه سانتر کرده‌اند و با سر گل زده است»

باور اینکه چنین جملاتی را یک فوتبالیست حرفه ای بر زبان رانده سخت است. تحلیلی «قهوه خانه ای» که با هیچ متر و معیاری معقولانه نمی توان آن را سنجید.

کریمی به عنوان یکی از با تکنیک ترین فوتبالیست های ایران و حتی آسیا می تواند تنها فیلم یکی از بازی های خود را نگاه کند. مصاف ایران و ایرلند و موقعیت هایی که از دست داد. موقعیت هایی که می توانست سرنوشت یک نسل از فوتبال ما را متحول سازد و نساخت.

آنجایی که او در سد «شی گیون» متوقف شد تا نشان دهد تک به تک زدن هم هنر تک تیراندازهاست و ارتباطی به کاپرفیلد بودن ندارد.

دایی که تاریخی ترین پاس گل های فوتبال ما به خداداد و مهدوی کیا در مصاف با استرالیا و آمریکا را داده را نمی توان از منظر فنی زیر سئوال برد.او آنچه را که باید یک مهاجم هدف داشته باشد داشت.

مهاجمی که چارچوب شناس بود و بعد از رفتن او می شد دیالوگ «گوزن ها» را برایش معکوس سرود که « وقتی بودی نفهیمیدیم کی بود ، حالا که رفته ای می دانیم کی رفته».

مهاجمی که هنوز خط حمله ما حسرت آن را می خورد و نداشتنش کی روش را به حرف و حسرت وامی دارد.

علی کریمی قطعا بخشی از تاریخ فوتبال ما بوده و هست اما نمی تواند واقعیات را درباره دایی نفی کند. دایی اگر روی سانتر گل زده، ما بین سانترهای به مقصد او ساتری مانند ارسال از چپ میناوند در بازی رده بندی با کویت در جام ملت های آسیا 1996 را هم باید دید. ضربه سر شیرجه ای و چرخش گردن او را هیچگاه نمی توان از یاد برد.

کریمی می تواند در خلوت خود بنشیند و قضاوت کند که چرادر همه این سالها نتوانسته با یک کادر فنی و تیم تا آخر بماند. او روزگاری مصاحبه کرد و از اینکه بابت انتقالش به امارات ریالی به پرسپولیس و عابدینی نرسیده ابراز خشنودی نمود. با قطبی و دنیزلی و ژوزه و پروین و خاکپور هم نساخت. عباس انصاری فرد را به صدورچک سرقتی متهم کرد. تمرینات پروین در استیل آذین را با واژه «ساندویچ مغز» به تمسخر گرفت و هر بار از سنگری که از آن گریخته بود به پلی که قبلا خراب کرده پناه برد و تکلیف خود را نه با فوتبال ایران که با خودش هم مشخص نکرد.

روزی که مقابل هواداران تراکتور قرار گرفت و تا مدتها از سفر به تبریز سرباز زد را در کنار حضور این روزهایش درتبریز قرار بدهید و روز خداحافظی اش از فوتبال پس از فینال جام حذفی مقابل سپاهان را با بازگشتش قیاس کنید تا مواضع ناثابت او را دریابید.

مردی که روزی گفته بود «خدا دایی را بغل کرده و او را بوسیده» حالا دیگر آغوش خدا را هم از یاد برده و همه داشته های فنی گلزن ترین مهاجم ملی دنیا را با عباراتی توصیف می کند که جای بحث بسیار دارد.

فوتبال ما همان علی کریمی را دوست دارد که دایره لغاتش در گفت و گوها به 150 کلمه نمی رسید و هر چند کلمه یک بار «به هرحال» را چاشنی گفتارش می کرد. کسی که توپ طلای آسیا هم ترغیبش نمی کرد تا هیجان آن صورت یخی را بشکند و گره کراواتش را روی پله های «سن» محل برگزاری جشن برترین های آسیا شل می کرد و حوصله هیچ کاری را نداشت الا جادوگری با توپ در زمین. او اما این روزها دریبل هایش را پای میکروفن ها و در قاب تصاویر و مصاحبه ها آورده است و اینجا اتفاقا در دریبل زنی از پایان رافت هم بی استعدادتر است. کاش جادوگر بازهم سکوت کند. او با سکوتش شیرین تر است. سکوتی که دریبل ها و هنرنمایی هایش آن را جبران می کرد.«سایلنت» بودنت برایمان بیشتر خاطره می ساخت ، بیش از همه این مصاحبه های بی سر و ته.

نویسنده: عبدالصمد ابراهیمی

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۱۰
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
محسن
Germany
۱۲:۲۱ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
سلام احسنت به شما كه بسیارشیوا مطالب را برای این دو عزیز بیان فرمودید. ایكاش كه بزرگان فوتبال ما قدرخودرابدانند و بیهوده به هم نتازند. احسنت به علی دایی كه پاسخی نداده است.
۰
۰
یوسف عبیات
Germany
۱۲:۲۷ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
جادوگر شعبده بازیا......... فكركنم اگرحرف نزنی و بكارت مشغول بشی خیلی سنگین تری چونكه تامرد سخن نگقته باشد جادو و شعبده اش نهفته باشد
۰
۰
علی
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۲۸ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
اگه راست میگی اینو بذار تو سایت. علی دایی 109 تا گل زد 1090 تا نزد. بازی رفت ایران بحرین تو تهران یادت هست كه شاید 10 تا گلو خراب كرد و تماشاچیا حسابی از خجالتش در اومدن. 1 گل تو جام جهانی از این 109 تا گلش نداره. همه گلاش به لائوس و مالدیو و تایلند و ... این جور تیمان. اونم در شرایطی كه فوتبال اكثر كشورای آسیایی زیر 0 بود و این آقا حتی اگر آماده هم نبود تو همه بازیا فیكس بازی میكرد. خیلی از مهاجمای آماده اون سالا چون ایشون باید فیكس بازی میكرد نتونستن تو تیم ملی بازی كنن. وقتی تو همه بازیها باشی تمام توپارو هم باید به تو پاس بدن حریفاتم مالدیو و لائوس باشن شما ننه صمدم باشی 500 تا گل میزنی علی دایی كه 109 تا زده
۰
۱
ایمان
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۲۹ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
حتما هم همین آقا نوشته و كپی نكرده از جایی.. خجالت هم خوب چیزیه.. منبع بزن دوست عزیز
۰
۰
بهشاد
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۵ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
یعنی برای علی كه براتون كامنت گذاشته متاسفم. علی آقا اگه بچه ای كه هیچی ولی اگه گل های علی دایی به كره جنوبی، عربستان، ژاپن، میلان، چلسی، چین و .... دیدی و به روی خودت نمی آری و بند كردی به گل هاش به لائوس و مالدیو كه به 10 تا گل هم نمی رسه خدا از كمر بهت بزنه.............
۱
۰
محمد
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۵۱ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
سپاس از قلم قضاوت انسانی و قلم خوبتون
۱
۰
ایرانی
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۵۸ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
آقای كریمی مگر فوتبال یعنی دریبل ؟ هدف فوتبال باز كردن دروازه است كه هركس بهتر باز كند فوتبالیست تر است . دریبل بدون گل یعنی خراب كردن اعصاب دیگر بازیكنان تیم . همان كاری كه شما در بازی با ایرلند و خیلی بازیهای دیگر انجام دادی . قبول كه شما فوتبالیست خوبی هستی ولی چرا حركات بدون توپ و پاسهای فنی و دقیق و هوشمندی علی دایی در زمین را نادیده می گیری؟ . آیا بعد از علی دایی مهاجمی در اندازه او در ایران دیده ای اگر دیدی نام ببر . حرفهای شما به این می ماند كه یك مبارز خیلی خوب با اسلحه آشنا باشد اما نتواند یك شلیك خوب به قلب دشمن نماید.
۰
۰
مهدی
Germany
۱۴:۱۹ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
آفرین
۰
۰
همون
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۱۸ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
فقط علی دایی
۰
۰
محمد
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۳۶ - ۱۳۹۲/۱۱/۳۰
علی كریمی حرف دل ما رو زدی. علی دایی خودخواه ترین فوتبالیست تاریخ ایران بود.
۰
۰

یادداشت

بیشتر
انتخاب‌های استقلال احساسی است

انتخاب‌های استقلال احساسی است

انتخاب فرهاد مجیدی یک انتخاب منطقی برای استقلال نبود. احساسی او را انتخاب کردند، درست مثل همین حالا که دارند احساسی و به خاطر فشار تماشاگر، آندره‌آ استراماچونی را سرمربی استقلال می‌کنند.

صندلی ریاست به این 7 نفر نمی رسد

صندلی ریاست به این 7 نفر نمی رسد

کشوری که فوتبالش اساطیری همانند علی دایی و احمدرضا عابدزاده دارد چرا فردی دیگری را باید به عنوان رییس فدراسیون خود ببیند؟ حالا که برگزاری مجمع انتخاباتی فدراسیون فوتبال مهم ترین رویداد سال جاری به شمار می رود پاسخ به این سوال بسیار مهم است.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر