بازیگری که به سایه می‌رود

قاسمی که تا قبل از دهه 80 بیشتر در نقش مادران فداکار ظاهر شده بود، در فیلم سینمایی «مارال» ایفاگر یک نقش زن مومن بود که تصمیم می‌گیرد برای کمک به زلزله‌زدگان، دختری بی‌پناه را به عقد همسرش در بیاورد. او با اجرای نقش متفاوت در این فیلم توانست جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن را از نوزدهمین جشنواره فیلم فجر از آن خود کند و همین جایزه باعث شد تا قاسمی تجربه ایفای نقش‌های متفاوت را در دیگر آثار سینمایی و تلویزیونی‌اش به ثبت برساند که از میان آنها می‌توان به نقش او در سریال «قلب یخی» اشاره کرد.

او در سریال تلویزیونی «نابرده رنج» به کارگردانی علیرضا بذرافشان ایفاگر نقش مادر یک پلیس بود و الحق به‌زیبایی یک زن متفاوت را در این اثر به نمایش گذاشت.

بدون تردید بخشی از این موفقیت مرهون شخصیت‌پردازی خوبی است که علیرضا بذرافشان و سارا خسروآبادی در فیلمنامه نابرده رنج داشتند.

با وجود کارنامه درخشان ثریا قاسمی و موفقیت او در آثار سینمایی و تلویزیونی، اما در آثار اخیری که بازی کرده بیشتر ایفاگر نقش‌های حاشیه‌ای بوده و بازی او در سایه بازی بازیگران جوان آثار نمایشی قرار گرفته است. علاوه بر آن بیشتر هم ایفاگر نقش زنان مومنه است.

در این باره می‌توان به سریال تلویزیونی کلاه پهلوی اشاره کرد که نقش مادر محمدرضا شریفی‌نیا را بازی کرد. او در سریال ستاره حیات به کارگردانی جواد ارشاد هم نقش بسیار کوتاهی داشت و در سریال آوای باران هم نقش مامان ریحان (مادر طاها) را بازی کرد که فقط در چند قسمت اول سریال 40 قسمتی حضور کمرنگی داشت.

این روزها شاهد بازی او در سریال «سرزمین کهن» هستیم که در آن هم نقش یک زن کهنسال را بازی می‌کند و با عقاید امیر آقایی که کمونیست است، مخالفت می‌کند.

بازی قاسمی در سریال سرزمین کهن مثل دیگر آثار اخیرش در سایه قرار دارد. این در حالی است که او بازیگر توانمندی است و می‌تواند خیلی خوب از پس نقش‌های متفاوت بربیاید.

در این باره نمی‌توان به بازیگرانی که پا به سن گذاشته‌اند، خرده گرفت، چرا که فیلمنامه‌نویسان باید سعی کنند برای بازیگران میانسال نقش‌های جدی و خوبی بنویسند، اما این ضعف در میان نویسندگان باعث شده بازیگران توانمند ایران زمانی که پا به سن می‌گذارند، دیگر ایفاگر نقش‌های اصلی نباشند.

این در حالی است که حتی در بالیوود هنوز هم برای بازیگری همچون آمیتا باچان نقش‌های خوب و اصلی نوشته می‌شود که محور داستان شخصیتی است که او بازی می‌کند. کافی است کمی فیلمنامه‌نویسان در این زمینه تامل کنند و نقش‌های ارزشمندی برای بازیگران پا به سن گذاشته در نظر بگیرند.

فاطمه عودباشی‌/‌ گروه رادیو و تلویزیون