سولشایر: فرگوسن الهام‌بخش من است

این مهاجم سابق تیم ملی فوتبال نروژ با 261 گل زده در 453 دیداری که برای منچستر یونایتد به میدان رفت، یکی از بزرگ‌ترین و حرفه‌ای‌ترین بازیکن تاریخ منچستر به شمار می‌آید. او که پسر یک کشتی‌گیر بود، در کشورش فوتبال را با باشگاه کلاوسننگن شروع کرد و سپس به مولد، دیگر باشگاه نروژی پیوست. او میانگین 0.74 گل در هر دیدار را برای این تیم ثبت کرد تا سال 1996 با یک قرارداد 1.5 میلیون پوندی راهی منچستر یونایتد شود تا سرآلکس فرگوسن هم یکی از بهترین خریدهای عمر خود را انجام داده باشد و هم «اوله» وارد درخشان‌ترین دوران فوتبالی زندگی خود شود. سولشایر چهل و یک ساله در هفته بیست و سوم لیگ برتر این فصل پس از سال‌ها بار دیگر به اولدترافورد ورزشگاه اختصاصی منچستریونایتد برگشت، البته این بار به‌عنوان دستیار مربی تیم کاردیف. در دیدار منچستر و کاردیف، سرخپوشان منچستری موفق شدند تیم کنونی سولشایر را شکست دهند، البته چیزی که بیش از همه مورد توجه قرار گرفت تشویق شدید سولشایر از سوی هواداران منچستری بود. ذخیره طلایی منچستر یونایتد که همیشه در دقایق پایانی به میدان می‌آمد و در بسیاری موارد هم گلزنی می‌کرد درباره منچستریونایتد و بازگشت به اولدترافورد پس از سال‌ها البته به‌عنوان مربی به سایت فیفا می‌گوید: «هرگز سعی نکردم درباره بازگشت به اولدترافورد به پرسش پاسخ بدهم. من مربی کاردیف هستم، اما اگر واقعیت را بخواهید کمی عصبی بودم. نمی‌توانستم سر جای خود بنشینم چون برای کاردیف هیچ چیز خوب پیش نمی‌رفت. ما در تقابل با منچستریونایتد به چیز متفاوتی نیاز داشتیم.»

سولشایر به سال‌ها قبل برمی‌گردد و خاطرات حضور در منچستر را به یاد می‌آورد، ازجمله فینال رویایی منچستر و بایرن‌مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا در سال 1999؛ یعنی همان فینالی که منچستر شکست را در دقایق آخر با پیروزی و قهرمانی عوض کرد و سولشایر زننده یکی از گل‌ها بود. سولشایر در این‌باره گفت: «نمی‌توانم چیز زیادی را به یاد بیاورم، اما وقتی فیلم آن بازی را می‌بینم از دوندگی و گل زدن خودم تعجب می‌کنم. یک مهاجم همیشه باید فکر مثبت داشته باشد و آماده به نظر برسد. ما فینال لیگ قهرمانان اروپا را به شگفت‌آورترین شکل ممکن بردیم.»

سولشایر مرداد 86 به دلیل مصدومیت شدید زانو برای همیشه با فوتبال خداحافظی کرد و پس از مدتی به مربیگری روی آورد. این ذخیره طلایی تاریخ لیگ برتر انگلستان در بخش دیگری از گفت‌و‌گوی خود با سایت فیفا اظهار کرد: «به‌عنوان یک مربی پیش از آغاز بازی همان احساسی را دارم که در زمان بازیگری داشتم. من واقعا از مربیگری لذت می‌برم. زمانی که از کنترل و اداره خودم به‌عنوان یک بازیکن وارد کنترل و اداره بازیکنان جوان به‌عنوان یک مربی شدم چالش بسیار بزرگی برای من به وجود آمد.»

مهاجم سابق منچستریونایتد در ادامه گفت: «من زمانی که بازیکن بودم، شانس بالایی داشتم چون 11 سال زیر نظر یک مربی بزرگ بازی کردم و اکنون به‌عنوان مربی نیز دو سال است برای تدی‌شرینگهام به‌عنوان دستیار کار می‌کنم. باید بگویم روشی که فرگوسن برای مربیگری استفاده می‌کرد، الهام‌بخش من شد و من اکنون سعی می‌کنم همان روش‌ها را به کار بگیرم. اگر قرار باشد در کارم از کسی الگو بگیرم، آن شخص فقط فرگوسن است.»

سولشایر که ابتدای بازنشستگی از فوتبال تمایل زیادی برای مربیگری داشت با پیشنهاد مربیگری در تیم ملی کشورش هم روبه‌رو شد، اما ترجیح داد در آن مقطع به تیم ملی کشورش نه بگوید. او در این‌باره نیز به سایت فیفا گفت: «من به تیم ملی کشورم نه گفتم چون کارم را تازه به‌عنوان مربی شروع کرده بودم. آن زمان می‌خواستم ببینم آیا واقعا به درد این کار می‌خورم یا نه، اما به هر حال اکنون از مربیگری بسیار لذت می‌برم. می‌دانم که مربیگری در تیم ملی نروژ وظیفه سنگینی است و به محض این‌که بدانم آماده‌ام در صورتی که پیشنهاد بشود یک لحظه هم صبر نمی‌کنم و این مسئولیت را می‌پذیرم. اکنون اما این آمادگی را ندارم. فکر می‌کنم باید بیشتر کار کنم و مهارت‌هایم را بهبود بخشم. آن زمان است که بدون نگرانی می‌توانم به موفقیت‌های بزرگی فکر کنم که همراه تیم ملی نروژ آنها را به دست می‌آورم.»

سایت فیفا / مترجم: هیلدا حسینی​خواه