مرا ببین، مرا بشنو

این مشخصه از سوی دست‌اندرکاران و عوامل سازمان‌های رسانه‌ای نیز مورد توجه قرار دارد، چنانچه برنامه‌سازان و عوامل تولید یک اثر در وهله نخست مخاطب هدف خود را تعیین می‌کنند و به ویژگی‌های آن می‌اندیشند: البته این یک اصل در نظریه‌های ارتباطی است و الزاما مصداق مانع و جامعی ندارد.

عوامل یک برنامه به مجرای ارتباطی و مشخصات رسانه‌ای توجه می‌کنند که از طریق آن بیننده یا شنونده و در مواردی کاربر خود را مورد خطاب قرار داده‌اند. از این رو برنامه‌ها و مواد اطلاعاتی، نمایشی و خبری خود را در شکل و ساختاری ارائه می‌کنند که برای مخاطب در مرحله اول قابل دریافت باشد و فهم و درک بهتری از پیام را برایش فراهم کند.

نوع رسانه ارتباطی تاثیر زیادی بر محتوای عرضه شده دارد، یعنی خود رسانه است که غلظت ویژگی پیام را هم سبب می‌شود، بنابراین رسانه‌هایی که گستره مخاطبان آنها وسیع‌تر است و گروه‌های بیشتری از مخاطبان را از نظر سنی تحصیلی و ... تحت پوشش قرار می‌دهند دارای زبانی ساده‌تر هستند.

عناصر و مولفه‌هایی که در برنامه‌سازی نیز مورد تاکید است (همچون موسیقی، جلوه‌های ویژه گرافیکی، بخش‌های کوتاه و مفید و رنگ) نیز همواره به عنوان راهکارهایی برای افزایش جذابیت‌های تصویری و صوتی خروجی‌های رسانه‌ای مورد توجه قرار دارند. عناصری که توجه به همه آنها، در ایجاد ارتباط میان مخاطب و برنامه، به‌عنوان جزئیات شکل‌دهنده یک رابطه ارتباطی مورد توجه قرار می‌گیرد.

رکسانا قهقرایی