سازمان ملل به یاری «هامون» می‌آید

گری لوئیس در پایان بازدید یک روزه خود از تالاب هامون یادآور شد: من به بخش‌های دیگر کشور همچون دریاچه ارومیه، شیراز، مشهد و اصفهان که با کمبود آب مواجه است، سفر کردم، ولی آنچه امروز مشاهده کردم نشان‌دهنده حساسیت شرایط و ناراحتی مردم و عمق فاجعه است.

وی در تشریح و نتیجه بازدیدهای خود از تالاب هامون خاطرنشان کرد: آنچه در بازدید از تالاب هامون و وضع مردم مشاهده شد، تهدیدی بمراتب بزرگ‌تر از امنیت بشری است که بر اثر نبود آب در سیستان در حال رخ دادن است و به نظر می‌رسد مساله معاش مردم منطقه، به اندازه کافی از سوی جامعه بین‌الملل، ایران و افغانستان درک نشده است.

لوئیس با اشاره به این‌ که با همکاری دولت ایران و افغانستان تلاش خواهیم کرد برنامه‌ای برای رفع این مشکلات در پیش بگیریم، گفت: منابع مالی و تلاش سازمان ملل شاید بزرگ نباشد، اما می‌توان ایده‌های مدیریتی جدیدی برای حل این چالش‌ها در دستور کار قرار داد.

نماینده برنامه توسعه سازمان ملل با اشاره به انتشار گزارش سفرش تا سه هفته آینده افزود: فقر اقتصادی مردم منطقه مرا بسیار تحت‌تاثیر قرار داد و به همین دلیل شرایط و درخواست‌های مردم منطقه سیستان را در برنامه هفته آینده در لندن منعکس خواهم کرد.

وی با اشاره به این ‌که مردم سیستان تقاضای آب دارند و من این موضوع را به مسئولان جهانی آب منتقل خواهم کرد، تاکید کرد: در بازدیدی که از دریاچه ارومیه داشتم متوجه شدم مشکلات این دریاچه در خود کشور ایران قابل حل است، ولی مشکل تالاب هامون مشکل مشترک دو کشور ایران و افغانستان است که با تعامل حل خواهد شد.

صدای خشکیدگی هامون دیر به گوش جهان رسید

هماهنگ‌کننده سازمان ملل در جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به این پرسش که چرا پس از گذشت 15 سال، نماینده سازمان ملل از این تالاب بازدید می‌کند، تصریح کرد: در واقع صدای خشک شدن هامون دیر به گوش جهانیان رسید، اما به نظر می‌رسد مجموعه‌های داخلی ایران بیشتر تحت‌تاثیر دریاچه ارومیه قرار دارند و درباره تالاب هامون زیاد توجه نکرده و واکنش نشان نداده‌اند.

لوئیس با بیان این ‌که افغانستان برای کشاورزی آب بیشتری برداشت می‌کند، افزود: دولت و مردم افغانستان باید آگاه باشند که اگر اکنون از آب هیرمند برای توسعه کشاورزی استفاده می‌کنند، شاید در کوتاه‌مدت برای آنها سود داشته باشد، اما در بلندمدت موجب گسترش بیابان، حرکت شن‌های روان به داخل افغانستان و نابودی زمین‌های کشاورزی و محیط‌زیست انسانی آنها خواهد شد و ضررش بیشتر از منافع آن است.وی با اشاره به این ‌که تمام مشکلات تالاب بین‌المللی هامون با تعامل بین ایران و افغانستان قابل حل خواهد بود، بر افزایش همکاری‌های بین دولت‌ها برای حفظ این تالاب تاکید و خاطرنشان کرد: سازمان ملل چهار حوزه اصلی صلح، حقوق بشر، توسعه و عدالت دارد و ما به منظور بهبود این چهار محور در ایران هستیم.

نماینده سازمان ملل تدوین طرح‌های مشترک با دولت ایران و افغانستان برای حل این مشکل را از برنامه‌های پیش‌روی خود عنوان کرد و گفت: ما می‌توانیم با کمک دولت ایران راه حل فنی برای رساندن آب به تالاب هامون را بیابیم، هر چند راه‌حل و سرمنشا آن در خارج از ایران و داخل افغانستان قرار دارد.

لوئیس یادآور شد: اکنون باید چاره‌اندیشی به منظور کمک به مردم در داخل ایران انجام شود که با افزایش بهره‌برداری و کاهش مصرف آب، انتقال آب با لوله و تغییر الگوی کشت می‌توان بخشی از مشکلات موجود را حل کرد. زیرا در غیر این صورت مردم حاشیه این دریاچه به دلیل خشکیدن این تالاب و از دست دادن امرار معاش خود، هر روز فقیرتر می‌شوند و باید هر چه زودتر چاره‌ای برای جلوگیری از مهاجرت آنها اندیشید.

مردم سیستان در حاشیه بازدید نماینده برنامه توسعه سازمان ملل از تالاب هامون، پنجشنبه گذشته با تشکیل زنجیره انسانی و تهیه طومار، خواستار توجه به مشکلات زیست‌محیطی ناشی از خشکیدگی این تالاب از جامعه بین‌الملل شدند.