مرگ اسطوره فوتبال پرتغال

«اوزه بیو داسیلوا فریرا» که در دنیای فوتبال به اختصار اوزه‌بیو خوانده می‌شد، در شرایطی دیروز بر اثر عارضه قلبی و تنفسی درگذشت که نام وی همواره در کنار بزرگان تاریخ فوتبال دنیا همچون فرانتس بکن‌باوئر آلمان، پله برزیلی و یوهان کرویف هلندی برده می‌شد.

اگر از کریس رونالدو ستاره کنونی فوتبال پرتغال بگذریم، بحق در همه این سال‌ها هر جا نامی از فوتبال پرتغال به میان می‌آمد اوزه بیوی سیه‌چرده در اذهان تداعی می‌شد؛ کسی که القابی چون پلنگ سیاه را یدک می‌کشید و متولد 1942 موزامبیک بود.

آمارهای خیره‌کننده این مهاجم بخوبی گویای توانایی‌های اوست؛ کسی که سال 1960 به باشگاه بنفیکای پرتغال پیوست و در تیم ملی پرتغال و باشگاه لیسبونی افتخارات زیادی از جمله هفت بار عنوان آقای گلی لیگ پرتغال، دو بار عنوان برترین گلزن قاره اروپا را تصاحب کرد و بر توپ طلای اروپا در سال 1965 بوسه زد.

11 جام قهرمانی با بنفیکا در لیگ، پنج قهرمانی جام حذفی و به ثمر رساندن 316 گل با پیراهن این تیم در 294 بازی، رکورد خیره‌کننده باشگاهی اوست؛ ضمن این‌که در تیم ملی هم در 64 بازی 41 بار موفق به گلزنی شد از جمله در جام جهانی 1966 به هنرنمایی پرداخت و به عنوان سومین گلزن برتر این جام دست یافت. این اسطوره فوتبال پرتغال در حالی از سوی فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال به عنوان نهمین بازیکن برتر قرن بیستم شناخته شد که سال 2003 به عنوان بهترین بازیکن 50 سال اخیر فوتبال پرتغال دست یافت.

اوزه بیو سال 1349 به همراه تیم بنفیکا به تهران هم آمده بود، در روز بیست و یکم اسفند این سال در ورزشگاه امجدیه (شیرودی) با درخشش خود زمینه پیروزی 4 بر صفر بنفیکا مقابل پرسپولیس را فراهم کرد. بنفیکا البته در یک دیدار دوستانه دیگر پاس تهران را هم 2 بر صفر شکست داده بود. آنتونیو سیموئز دستیار اول کرش در تیم ملی و تونی اولی ویرا (سرمربی تراکتورسازی) دو نفر از بازیکنان بنفیکا در دیدار دوستانه با پاس و پرسپولیس بود.

درگذشت این بازیکن با پیام تسلیت بزرگان فوتبال سراسر دنیا و همچنین کارلوس کرش سرمربی تیم ملی کشورمان همراه شد.

امید توفیقی ‌/‌ گروه ورزش