کرم‌هایی که زباله را به کود تبدیل می‌کنند

تنها راه پیش رو برای مقابله با این مشکل، بازگرداندن زباله به چرخه طبیعی محیط‌زیست و تبدیل آن به محصولی است که قابل استفاده مجدد باشد. گرچه این راهکار برای زباله‌های فلزی و پلاستیکی می‌تواند مناسب به شمار آید، اما باید توجه داشت 70 درصد زباله‌های شهری را زباله‌های تر یعنی باقیمانده مواد غذایی، چوب، شاخ و برگ درختان و کاغذ تشکیل می‌دهد که انباشته شدن این حجم زباله‌تر بعنی دور ریختن حجم بزرگی از ثروت است. تا امروز روش‌های مختلفی برای تولید کود از زباله‌های تر شهری مورد توجه قرار گرفته که شاید بتوان گفت بهترین راهکار برای مقابله با انباشته شدن حجم انبوهی زباله تر در نزدیکی شهرهاست، اما یکی از عجیب‌ترین این راه‌ها، کمک گرفتن از کرم خاکی حلقوی برای تولید کود از زباله است که در بسیاری از کشورهای توسعه یافته به‌عنوان راهکاری در مدیریت پسماند مواد آلی مورد توجه قرار گرفته است.

پرورش این کرم به عنوان شغل جدیدی با عنوان کرمداری ـ که از زیرمجموعه‌های دامپروری است ـ در سطح دنیا مطرح شده است. تنها سرمایه‌ای که برای این کار نیاز دارید، یک مشت کرم و دانش این کار است. با استفاده از یک سبد میوه یا سبد پلاستیکی که دورتادور آن با روزنامه یا کاغذ پوشانده می‌شود، یک راکتور ساده برای تهیه کود از زباله می‌سازید. محیط کشت نیز زباله است. به همین راحتی می‌توانید همه زباله‌های تر را در خانه به کود تبدیل کنید، یعنی کرم زباله‌ها را می‌خورد و در مقابل، کود ارزشمندی از این زباله‌ها تولید می‌شود. اگر شرایط ایمن باشد، این کرم‌ها از راکتوری که ساخته‌اید، خارج نمی‌شوند، اما اگر به هر علتی بتوانند خارج شوند، به علت خشکی هوا در فاصله دو متری خشک می‌شوند.

صنعت کرمداری هیچ زباله‌ای ندارد و تنها زباله آن مدفوع کرم است که به عنوان کمپوست مورد استفاده قرار می‌گیرد. در بسیاری از کشورها از جمله آلمان شرکت‌هایی راه‌اندازی شده که با هدف توسعه این صنعت راکتورهای خانگی ساده‌ای را راه‌اندازی می‌کنند و همراه کرم به خانه‌ها تحویل می‌دهند. کرم‌ها بسرعت تکثیر می‌شوند و با تغذیه از زباله‌ها، کود تولید می‌کنند. مامورانی از این شرکت‌ها دو ماه بعد از تحویل کرم و راکتور مراجعه می‌کنند، کرم و کود تولید شده را تحویل می‌گیرند و به ازای آن مبلغی پرداخت می‌کنند. این روش راهکار مناسبی برای بازیافت زباله در خانه و همچنین تشویق مردم به کمک در این زمینه است.

شاید بتوان گفت این راهکار همان شغل نمکی قرن بیست و یکم است. نمکی‌ها نان‌های کپک زده را جمع‌آوری می‌کنند که در دامداری به عنوان خوراک مرغ، گوسفند و گاو مورد استفاده قرار گیرد که نتیجه آن چیزی جز تولید تخم‌مرغ، شیر و گوشت با بار میکروبی نخواهد بود. نمکی امروز به شما کرم با پروتئین 70 درصدی می‌دهد و مدفوع کرم را به عنوان کود جمع‌آوری می‌کند که به عنوان کود یا خوراک دام و طیور می‌توان از آن استفاده کرد. فرآوری زباله به این روش نه‌تنها ساده است؛ بلکه به هزینه بسیار کمی نیاز دارد و مهم‌تر این‌که می‌تواند مولد ثروت باشد.