روایت «الربیعی» از آخرین لحظات دیکتاتور عراق

به گزارش ایسنا، موفق الربیعی در مصاحبه با خبرگزاری فرانسه گفت: اثری از ندامت و ضعف در دیکتاتور سابق عراق مشاهده نمی‌شد. من صدام را دم در تحویل گرفتم. هیچ‌کس با ما وارد نشد، هیچ فرد خارجی‌ یا آمریکایی. او ژاکتی با پیراهن سفید به تن داشت و عادی و آرام بود. من هیچ نشانه‌ای از ترس در او ندیدم. البته بسیاری از مردم می‌خواهند من بگویم او داشت از حال می‌رفت یا این‌ که دارو مصرف کرده بود، اما اینهایی که می‌گویم حقایقی است برای تاریخ. من هیچ‌ ابراز تأسفی از او نشنیدم، هیچ تفاضایی برای این که خدا او را ببخشد یا تقاضایی برای عفو از او شنیده نشد.

صدام حسین دیکتاتور عراق که بیش از دو دهه با سرکوب‌های بیرحمانه و جنگ‌های فلاکت‌بار حکومت کرده بود، سرانجام بعد از این ‌که به دلیل قتل عام 148 نفر از شیعیان در روستای دوجیل در سال ۱۹۸۲ به جنایت علیه بشریت محکوم شده بود، به دار آویخته شد.

موفق الربیعی‌، مشاور پیشین نخست‌وزیر عراق با واکاوی در خاطراتش ادامه می‌دهد: «وقتی او را آوردم دستبند به دستش زده بودند و قرآنی در دست داشت. او را به اتاق اجرای حکم آوردم؛ جایی که قرار بود فهرست کیفرخواستش خوانده شود. صدام مرتب می‌گفت، مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل، زنده باد فلسطین.»

الربیعی عنوان می‌کند، صدام سپس به اتاقی که باید در آنجا جان می‌داد، آورده شد. در آنجا بود که ایستاد، به دریچه‌های اعدام نگاه کرد، بعد سراپایم را برانداز کرد و گفت، دکتر این برای مردان است. درست قبل از اعدام او چند نفر شعار دادند: «زنده‌باد محمدباقر صدر...مقتدی مقتدی.». صدام گفت: «این مردانگی است؟»

موفق الربیعی می‌گوید، او اهرم دریچه‌های اعدام را کشیده است، اما اهرم عمل نکرد. بعد فردی دیگر که نامش برده نشد، اهرم را برای دومین بار کشید، اهرم عمل کرد و صدام به دار آویخته شد. صدام حسین کمی پیش از اعدام خود شروع به خواندن اشهد کرد، اما به گفته الربیعی، اعدام او قبل از این ‌که اشهدش به پایان برسد، انجام شد. مشاور پیشین نخست‌وزیر عراق در پایان گفت: صدام جنایات زیادی انجام داد و سزاوار هزاران بار اعدام بود، اما در هر صورت احساس او در آخرین لحظات عمرش عجیب بود.