آرامش در قلعه پرتغالی‌ها

یکی از شهرهای مهم این کشور «گوا»ست، شهری که ویترین گردشگری این کشور هم محسوب می شود زیرا یکی از زیباترین و پاکیزه ترین شهرهای این کشور است. طبیعت گوا با تپه‌های سرسبزش کنار رودهای فراخ با کشتزارهای برنج، نخل‌های فراوان و دیگر درختان گرمسیری جلوه بسیار زیبایی دارد. وسیع‌‌ترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی هند هم در گوا قرار دارد و این شهر سالانه از صدها هزار گردشگر داخلی و خارجی پذیرایی می‌کند.

450 سال حکومت پرتغال بر این منطقه باعث شده که تمام شهرها و حتی روستاهای گوا فرهنگی خاص داشته باشد. از معماری خانه‌ها و معابد این شهر گرفته تا خرده فرهنگ‌های مردم این منطقه تاثیر پذیرفته از فرهنگ پرتغالی‌هایی است که بیش از چهار سده در این شهر حکومت می‌کرده‌اند.

اما خود این شهر شگفت و زیبا هم به بندرش شهره است. طبیعت به شدت سبز، نخل های سربرافراشته و زیبا، سواحلی آرام با مراکز تفریحی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهم‌ترین عواملی است که گردشکران را تشویق می‌کند به این منطقه سفر کنند.

این شهر بافتی قدیمی هم دارد که به نام گوای قدیم مشهور است. منطقه‌ای که یکی از جاذبه‌های ثبت جهانی هندوستان را هم در خود جای داده است، یکی از 9 میراثی که یونسکو آن را ثبت جهانی کرده است.

گوای قدیمی (به همراه تاج محل، میدان ویکتوریای بمبئی، غارفیل و معبدهای کاماسوترا) یکی از 9 منطقه‌ای در هند است که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

از همان نگاه نخست می‌توان بی‌درنگ تشخیص داد که گوا با دیگر مناطق هند متفاوت است و بیش از دیگر مناطق رنگ و بوی اروپایی دارد. نفوذ فرهنگ اروپایی در شبه قاره از این منطقه شروع شد و ساختمان‌ها و لباس مردم تشابه زیادی با شهر و روستاهای پرتغال دارد.

غذاهای گوا بسیار معروف است و مخلوطی است از غذاهای پرتغالی، جنوب هند و عربی اما به سبب حضور همیشگی گردشگران، غذاهای متنوعی در همه جای شهر در دسترس است. گوا یکی از معدود مکان‌های هند است که اغلب رستوران‌های آن گوشت گاو هم سرو می‌کنند.

***

برای بازدید از همه کلیساها ، موزه ها و صومعه‌های گوای قدیمی به یک روز کامل وقت احتیاج هست. در ایستگاه اتوبوس پانجیم مرتب اتوبوس‌هایی به سمت گوای قدیمی حرکت می‌کند که کرایه آنها به نسبت ناچیز است و طی مسیر حداکثر نیم ساعت طول می‌کشد. مسیر جاده از پانجیم به گوای قدیمی صاف است و می‌تواند مسیر بسیار راحتی برای دوچرخه سواری به حساب آید. همچنین می توانید در گوای قدیمی سوار قایق بشوید و به جزیره دیوا (Diva Island) بروید. واگاتور که در بلندی های سنگی ای که واگاتور را از چاپورا جدا می کند بقایا یک قلعه پرتغالی از قرن هفدهم میلادی قرار دارد که گرچه شاید دیدن خودش به بالا رفتن نیرزد ولی منظره بسیار خوبی از ساحل و دریا را پیش چشمانتان قرار می دهد.

خرید در گوا

گوا هرچند کوچک‌ترین ایالت هندوستان است اما درآمد سرانه مردمان آن از دیگر ایالت ها بیشتر است. به همین دلیل می‌توان در این شهر مرکز خرید‌های خوبی را به چشم دید.

فروشگاه بیگ جی (Big G) یکی از آنهاست . در این مجموعه تمام چیزهایی را که به آن نیاز دارید می توانید پیدا کنید. در این مجموعه، در طبقات مختلف، می توانید اجناس مختلفی مثل لوازم آرایش ، پوشاک مردانه ، زنانه و حتی بچگانه را خریداری کنید. این مجموعه که مملو از مغازه های مختلف است حتی چند رستوران مخصوص گیاه‌خواران را نیز در خود جا داده است. از دیگر امکانات آن، محدوده بازی برای بچه هاست.

این فروشگاه از معروف ترین فروشگاه‌های گوا است و به‌نوعی محبوب‌ترین فروشگاه این شهر هم حساب می شود. فروشگاه آکرون آرکید (Acron Arcade) یکی دیگر از این فروشگاه هاست.

در این فروشگاه می توانید بهترین برند ها را با مناسب‌ترین قیمت‌ها خریداری کنید. از دیگر فروشگاه‌های این شهر می‌توان گوا شاپینگ سنتر، اوسانز شاپینگ سنتر، شهناز شاپینگ سنتر، پاپولار شاپینگ سنتر، کانکونکار را نام برد.

آداب مردم هند

هنگام صرف غذا در هندوستان هرگز محتویات بشقاب غذای خود را به هیچ‌کس حتی همسر خود تعارف نکنید. این عمل در هند بسیار توهین آمیز محسوب می­‌شود. در فرهنگ هندی اعتقاد بر این است که خوراک زمانی که توسط یک نفر لمس می‌­شود، برای دیگران آلوده است و نباید به دیگری تعارفش کرد.

هندی­‌ها با دست راست غذا می‌­خورند. از نظر آنها دست چپ کثیف است و هرگز برای رد و بدل غذا به کار نمی‌­رود. از این رو اگر در رستوران هنگام سرو غذا پیشخدمت با دست چپ سرویسی به آنها ارائه کند، این رفتار را نوعی بی­‌حرمتی دانسته به شدت آزرده می­‌شوند. سر از نظر هندی­‌ها مقدس‌­ترین قسمت بدن است و نباید توسط افراد دیگر لمس شود. برای همین بهتر است در مواجهه با کودکان هندی به قصد نوازش اصلا به سرشان دست نزنید.

هندی­‌ها کمتر از مردم دیگر فرهنگ‌­های آسیایی لبخند می‌­زنند و فقط زمانی‌که خوشحالند یا در شرایط خوشایندی قرار می­‌گیرند، لبخند می‌زنند. انعام در هند مرسوم است. بیشتر هتل‌­های بزرگ و رستوران­‌های درجه یک 10درصد هزینه ارائه خدمات را به صورتحساب اضافه می­‌کنند و باربران و رانندگان تاکسی توقع انعام دارند. وقت شناسی در هند زیاد مرسوم نیست و هندی‌­ها برقراری ارتباط با طرف مقابل را که ممکن است شریک کاری یا مهمان باشد مهم‌­تر از وقت شناسی می­‌دانند. هندی­‌ها زیاد دوست ندارند که مستقیم به طرفشان «نه» بگویند و معمولا از گفتن اخبار بد پرهیز می­‌کنند./ ضمیمه چمدان

علی محزون