این نوجوانان را رها نکنید

امشب با انجام دو بازی تکلیف تیم‌های صعودکننده به جام جهانی زیر 17 سال مشخص می‌شود؛ بازی‌هایی که تا همین چندروز پیش، به‌واسطه درخشش نوجوانان فوتبال ایران برای ما هم از تب و تاب بالایی برخوردار بود.

هرچند شاگردان دوستی‌مهر نتوانستند به جمع هشت تیم برتر جام جهانی صعود کنند، اما اگر بضاعت فوتبال ایران را با امکانات و توجهی که خارجی‌ها به رده‌های سنی پایه خود می‌کنند، مقایسه کنیم به این نتیجه می‌رسیم که نوجوانان این مرز و بوم در صحنه رقابت‌های جهانی شاهکار کردند.

این را مهدی مهدوی‌کیا، وحید هاشمیان و همه آنهایی که رقابت‌های جام جهانی فوتبال نوجوانان را به امید رسیدن به فوتبالی باکیفیت‌تر در آینده دیدند به صراحت عنوان کردند. اما در میان همه واکنش‌های مثبت به عملکرد تیم نوجوانان در جام جهانی، برخی اظهارنظرها هم بوی نگرانی می‌داد؛ نگرانی از این ‌که مبادا این نوجوانان به حال خود رها شوند. کریم باقری بدرستی از مسئولان ورزش و فوتبال کشور درخواست کرد این تیم و بازیکنانش را حفظ کنند.

تیم نوجوانان ایران در مرحله گروهی مقابل آرژانتین مدعی درحالی که شایسته پیروزی بود به تساوی رضایت داد. در مقابل کانادا هم این نوجوانان در عین شایستگی از رسیدن به پیروزی محروم شدند تا این ‌که بالاخره در آخرین بازی، مزد نمایش‌های دلنشین خود را با پیروزی بر اتریش و صعود از مرحله گروهی گرفتند.

اختلاف فوتبال ما با تیم‌های سطح اول دنیا درست از همین‌جا شروع می‌شود. در جام جهانی نوجوانان، تیم ایران در یک بازی برتر کاری کرد که نوجوانان آرژانتین از تساوی با آنها راضی باشند، اما آیا همین تیم، دو سه سال دیگر هم می‌تواند تیم جوانان آرژانتین را به این شکل متوقف کند؟ چهار پنج سال دیگر چه؟ آیا تیم ملی بزرگسالان ایران می‌تواند مقابل آرژانتین حریفی دست و پاگیر باشد؟ وقتی به این سیر نگاه می‌کنیم بیشتر به این نتیجه می‌رسیم که نوجوانان فوتبال ایران نباید با حذف از جام جهانی رها شوند. اینها آینده‌سازان فوتبال ما هستند و اگر در مسیر درست قرار بگیرند، چند سال بعد می‌توانند در رده‌ بزرگسالان برای ما یک تیم ملی فوق‌العاده‌ای را تشکیل دهند.

رضا پورعالی ‌/ ‌گروه ورزش