راهنمایی تور، حرفه‌ای پیچیده و تخصصی

مطالعه کردن زیاد از دیگر کارهای مهمی است که یک راهنما باید به آن بپردازد. یک راهنمای خوب باید روزانه حداقل دو ساعت پیرامون اطلاعات عمومی، مسائل تاریخی، هنرها، مکان‌های گوناگون، غذاها، حساسیت‌های فرهنگی، هنجارهای جوامع مختلف و بسیاری موارد متنوع دیگر مطالعه جامع داشته باشد تا بتواند در کارش موفق عمل کند. داشتن شم مدیریت و آمادگی برای اتفاقات پیش‌بینی‌نشده و به نوعی اطلاع از دانش مدیریت بحران از فاکتورهای مهم یک راهنمای تور است. داشتن خلاقیت به منظور ایجاد تجربه‌های جدید و راضی و خرسند نگه‌داشتن مسافران نیز از عوامل مهم دیگر است.

افرادی که به عنوان راهنمای تور آموزش می‌بینند معمولا به دلایل مشکلاتی که وجود دارد، همچون مشکلات بودجه‌ای یا هر نقیصه دیگری؛ امکان آموزش عملی بسیار کمی دارند چیزی در حد یک روز و گاهی حتی یک نیمروز. این راهنمایان تازه‌کار به جهت نداشتن آموزش مناسب و تجربه کافی، بسختی کار پیدا می‌کنند و معمولا به عنوان راهنماهای نابلد کار خواهند کرد که این خود بر پیکر گردشگری ضربه می زند.

2 ـ‌ گردشگری زمانی معنا پیدا می‌‌کند که به توسعه پایدار دست یابد، که این خود مستلزم همکاری بین تمام راهنمایان تور و استفاده از راهنمایان محلی و سودرسانی به جامعه بومی است. در سال‌های پیش چند استان محدود به تمام نقاط کشور راهنمای تور می‌فرستاد که این امر مشکلات فراوانی را ایجاد می‌کرد. این راهنماهای معمولا ناآشنا با منطقه مقصد، راه‌ها را نمی‌دانند؛ از تنوع جاده‌ها بی‌خبرند؛ به نشانی بسیاری از مکان‌های تفریحی و گردشگری اشراف ندارند. در نتیجه نمی‌توانند در سفر کارایی مناسب داشته باشند و گردشگران را راضی کنند. از نگاهی دیگر قطعا هر راهنمای محلی بهتر از هر راهنمای دیگری می‌تواند شهر و محل زندگی خود را معرفی کند، زیرا شناخت و اشراف بهتری به محل زیست خود دارد.

3 ـ باید هرچه بیشتر راجع به فلسفه سفر صحبت شود. در دنیای امروز سفر یک حق محسوب می‌شود که برای گردشگر مسئولیت هم می‌آورد. پس سفر را باید به عنوان پدیده‌ای نگاه کرد که یادگرفتنی است و می‌توان آن را از حالت صرف «کجا برویم؟» خارج کرد و به مواردی چون «چرا به سفر برویم؟» و از آن مهم‌تر «چگونه به سفر برویم؟» نیز توجه کرد.

آرش نورآقایی / رئیس انجمن صنفی راهنمایان گردشگری تهران