مسابقه قرآنی 1447

علاقه‌مندان می‌توانند ضمن بهره‌مندی از سفره بیکران آیات این جزء در مسابقات طرح 1447 که از سوی شبکه قرآن و معارف سیما و برخی نهادهای قرآنی و رسانه‌ای کشور برگزار می‌‌شود، شرکت کرده و از هدایا و جوایز ارزشمند آن شامل 5000 کمک هزینه سفر به عتبات عالیات بهره‌مند شوند. پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی 1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه: مرسلات، آیات مبارکه: 10 ـ 1

این سوره با سوگند به فرشتگان و آیات مربوط به معاد شروع شده است. خداوند با تفاوت‏هایی که میان حق و باطل قرار داده، هم اتمام حجت کرده است و هم هشدار می‏دهد.

کلمه «عرف» به معنای پی در پی است و به یال اسب که موهای ردیف دارد، عرف گویند. این واژه به معنای نیک و پسندیده نیز آمده و کلمه «معروف» از آن است. برای اموری که در پنج آیه اول این سوره به آنها سوگند یاد شده، یعنی‏ «الْمُرْسَلاتِ‏، فَالْعاصِفاتِ‏، النَّاشِراتِ‏، فَالْفارِقاتِ‏ و فَالْمُلْقِیاتِ»، سه تفسیر بیان شده است: الف: برخی از مفسران عقیده دارند مراد از آنها انواع بادها و توفان‏هاست(تفسیر کبیر فخررازی)؛ ب: برخی عقیده دارند که مراد از آنها انواع فرشتگان است(تفسیرالمیزان)؛ ج: برخی عقیده دارند که آیات اول و دوم مربوط به باد و توفان و آیات سوم تا پنجم مربوط به فرشتگان است و این تفکیک به خاطر نوع حرف عطف است، زیرا حرف «واو» در اول آیه نشانه جدایی و حرف «فاء» در اول آیه نشانه اتصال است. «العاصفات» جمع «عاصف» به معنای بادشکننده و سخت است. اگر مراد از «عاصفات» را فرشتگان بدانیم، معنای آیه چنین است که فرشتگان، فرمان الهی را با شدت و سرعت انجام می‌دهند. در کنار هم آمدن سوگند به بادها و فرشتگان، شاید به خاطر شباهت میان باد و فرشته باشد، از این نظر که هر دو لطیف و سریع‏‌اند و در آفرینش و تدبیر امور نقش دارند. کلمه «ملقیات» به صورت جمع آمده است، شاید به خاطر آن که گاهی فرشتگان دیگری همراه فرشته وحی یعنی جبرئیل نازل می‏شوند و شاید به خاطر آن باشد که گاهی فرشته و گاهی افراد و امور دیگر وسیله تذکر انسان شده و مسائلی را به انسان القا می‌کنند. خداوند متعال باید حجت را بر مردم تمام کند و جلوی بهانه‏‌ها و عذرتراشی‌ها را بگیرد. در آیه 134 سوره طه نیز می‌خوانیم: اگر قبل از آمدن انبیاء مردم را هلاک کنیم، عذر خواهند آورد و می‌گویند: چرا پیش از این پیامبری نفرستاد تا ما از او پیروی کنیم و گرفتار نشویم. در صفات سه‌گانه ناشرات، فارقات و ملقیات یک سیر طبیعی وجود دارد؛ یعنی ابتدا باید فرشتگانی معارف را گسترش دهند، سپس در سایه آن، حق و باطل و حلال و حرام از هم جدا شوند و به دنبال آن، ذکر القا شود.

«طمس» به معنای از بین رفتن و محو شدن است و شاید مراد از بین رفتن نور آنها باشد. «فرج» به معنای شکاف است و «وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ» به معنای شکاف برداشتن و پاره پاره شدن آسمان است. نظام کنونی آفرینش در قیامت دگرگون می‌شود؛ ستارگان محو و آسمان شکافته می‌شود و این دگرگونی بارها در قرآن یادآوری شده است.