نسخه ای برای شایسته سالاری در ورزش

در خبرها آمده بود که 23 نفر از اعضای فدراسیون جودوی ژاپن به علت بد اخلاقی صورت گرفته از سوی قهرمان المپیک‌شان، از مقام خود استعفا کرده‌اند. هر چند چنین خبرهایی در آن سوی مرزها و بویژه در کشورهای شرق آسیا امری عادی است، اما پیش خود اندیشیدیم چه خوب بود اگر در ورزش ایران نیز، مقصران کم‌کاری و ضعف‌ها، پیش از آن‌که افکار عمومی جامعه و رسانه‌ها آنان را زیر سوال ببرند، خودشان پیشقدم شده و با کناره‌گیری از مسئولیت، جایشان را به افراد شایسته‌تر بدهند.

هرچند البته در این مورد خاص به قضیه آرمانی نگاه می‌کنیم، اما حقیقت آن است که ورزش ایران اگر تا امروز نتوانسته با وجود تمام شایستگی‌ها و استعدادهای وافر، به جایگاه مورد نظرش در ورزش جهان دست یابد، یکی از دلایلش آن است که کار بعضا دست خبرگان و اهل فن نیست و ورزش ایران مجبور است تاوان ناکارآمدی مدیرانش را در پروسه آزمون و خطا کردن‌های متوالی بپردازد.

به این نکته باید توجه داشت که مسئولان جودوی ژاپن نه صرفا به دلیل ناکارآمدی، بلکه به دلیل مسائل حاشیه‌ای استعفا می‌دهند تا در قبال انتقادهای صورت گرفته از خود در رسانه‌ها، واکنشی مناسب داشته باشند. به گزارش فارس، رسانه‌های ژاپن طی چند ماه اخیر از عملکرد مسئولان فدراسیون جودو و اتفاقاتی که در ورزش جودوی این کشور رخ داده بود بشدت انتقاد کردند و همین موضوع باعث شد سرانجام 23 نفر از مسئولان این فدراسیون طی چند روز گذشته از سمت خود استعفا دهند.

ویوجی سوتودا، سرمربی سابق جودوی بانوان ژاپن یکی از منتقدان اصلی مسئولان فدراسیون جودوی این کشور بود که در گفت‌وگو با رسانه‌های محلی عملکرد مسئولان فدراسیون را ضعیف قلمداد کرد. پس از آن در ماه فوریه ماساتواوشیبا، قهرمان دو دوره المپیک ژاپن به علت رسوایی اخلاقی به پنج سال حبس محکوم شد و این موضوع نیز فدراسیون جودو را وارد فاز جدیدی از انتقاد‌ها کرد. همچنین کیوشو، مربی ماساتواوشیبا مورد انتقاد رسانه‌ها قرار گرفت و برخی از رسانه‌های توکیو موارد بحث‌برانگیزی از زندگی خصوصی و ورزشی او مطرح کردند.

به هر حال این فعل و انفعال‌ها در جودوی ژاپن در شرایطی صورت می‌گیرد که در ورزش ایران شاهد اتفاقاتی با حجم بیشتر و ناگوارتر بوده‌ایم، اما در کمال تعجب برگی از درختی هم نیفتاده است. هرچند قصد نداریم به گذشته باز‌گردیم، اما برای اشاره هم که شده باید بگوییم، تیم فوتبال امید حضور در المپیک لندن را راحت از دست داد، صرفا به این دلیل که مسئولان فدراسیون فوتبال نمی‌دانستند یک بازیکن تیم دو اخطاره است و نمی‌تواند در دیدار با عراق به میدان برود یا فرض کنید که چند سال پیش استقلال حضور در لیگ قهرمانان آسیا را از دست داد، صرفا به این دلیل که مسئولان باشگاه، مدارک تیم را دیر به کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال کردند یا در نظر بگیرید که ورزشگاه بزرگ و ملی همچون نقش جهان اصفهان، با وجود افتتاح اولیه سال‌ها خاک می‌خورد تا همان مقداری که به بهره‌برداری رسیده بود، در گذر بی‌توجهی‌ها نیست و نابود شود و کلی هزینه مجدد صورت می‌گیرد تا شرایط بسان قبل شود.مثال‌ها در این رابطه زیاد است و یادآوری آنها فقط خاطر را مکدر می‌کند، بویژه آن‌که در این ارتباط بعضا به مواردی برمی‌خوریم که عده‌ای در داخل ضد منافع ملی ورزش قدم برداشته و اطلاعات محرمانه ورزش را به بیرون از مرزها انتقال داده‌اند تا آن را چماقی برای کوبیدن ورزش ایران و رسیدن به منافع شخصی قرار دهند.

به هر حال ورزش عرصه‌ای است که در آن هیچ چیز پنهان نمی‌ماند و عملکردها نیز در نظامی که با عدد و رقم سرو‌کار دارد، روشن و شفاف است. از این منظر تاکید داریم مسئولان ارشد ورزش باید شرایطی را فراهم کنند تا در آن شایسته‌سالاری حرف اول را بزند. به طور مسلم اگر چنین شود، جایی برای مدیران ناکارآمد باقی نخواهد ماند و قصورها در ورزش حسابی توی چشم می‌زند.

حجت‌اله اکبرآبادی‌ /‌ گروه ورزش