مسابقه قرآنی 1447

علاقه‌مندان می‌توانند ضمن بهره‌مندی از سفره بیکران آیات این جزء در مسابقات طرح 1447 که از سوی شبکه قرآن و معارف سیما و برخی نهادهای قرآنی و رسانه‌ای کشور برگزار می‌‌شود، شرکت کرده و از هدایا و جوایز ارزشمند آن شامل 5000 کمک هزینه سفر به عتبات عالیات بهره‌مند شوند. پرسش مسابقه کتبی، تشریحی طرح در ارتباط با پیام‌های این جزء بوده و صندوق پستی 1447ـ 16765 شبکه قرآن و معارف سیما آماده دریافت برداشت‌های مخاطبان گرامی خواهد بود.

سوره مبارکه: قیامه، آیات مبارکه: 40 ـ 31

این آیات، ترسیم صحنه جان دادن منحرفان است‏. مرگ، قابل درمان نیست. زمانی می‌‏رسد که همه در برابر قدرت خداوند اظهار عجز می‌کنند و درماندگی خود را به زبان می‌آورند. در حدیث می‌خوانیم: «من ترک الصلاه معتمدا فقد کفر»، هر کس با توجه و از روی عمد نماز را ترک کند، کافر است. قرآن نیز ترک نماز را ثمره کفر می‌داند.

کلمه‏ «یَتَمَطَّی» یا از «مط» به معنای دراز کردن پا یا از «مطاء» به معنای پشت کردن است که هر دو کنایه از تکبر و تبختر است.

این آیات، ترسیم صحنه جان دادن منحرفان است وگرنه به فرموده امام صادق علیه‌السلام، جان دادن مؤمن مانند بوییدن بهترین بوییدنی‌هاست(بحارالانوار، ج 6، ص 152). در حدیث می‌خوانیم: یاد مرگ شهوات را می‌میراند، غفلت را ریشه‏‌کن می‌کند، دل را به وعده‏‌های الهی تقویت می‌کند، طبیعت انسان را لطیف و قساوت زدایی می‌کند، آتش حرص را خاموش می‌کند، دنیا را نزد انسان پایین می‌آورد.

حضرت علی علیه‌السلام، آخرین لحظات عمر انسان و هنگام مرگ را این‌گونه ترسیم کرده است: در لحظه مرگ صحنه‏‌ای پیش می‌آید که برگشت و رجوعی در آن نیست، آنچه در تمام عمر از آن بی‏خبر بودند، چگونه در آن لحظه بر آنان وارد می‌شود، جدایی از دنیایی را که نسبت به آن مطمئن بودند به سراغشان آمده، به آخرتی که پیوسته به خطرات آن تهدید می‌شدند، رومی‌نمایند و آنچه بر آنان فرود آید وصف‌ناشدنی است.(مراجعه کنید به نهج‌البلاغه، خطبه 109) گاهی انسان چیزی را نمی‌پذیرد ولی رد هم نمی‌کند، زیرا شک دارد. چنان که به حضرت صالح می‌گفتند: نسبت به آنچه ما را به آن می‌خوانی در شک هستیم. «وَ إِنَّنا لَفِی شَکٍّ مِمَّا تَدْعُونا إِلَیْهِ مُرِیبٍ»(هود، 62) اما گاهی نه‌تنها نمی‌پذیرد، بلکه در مقام انکار و تکذیب برمی‌آید که نشان‌دهنده عناد و لجاجت است. مانند آیات 31 و 32. «أَوْلی‏ لَکَ» نظیر «ویل لک» برای تحقیر و مذمت است. امام رضا علیه‌السلام آیه‏ «أَوْلی‏ لَکَ فَأَوْلی‏» را چنین تفسیر فرمود: خیر دنیا برای تو باد و خیر آخرت از تو دور باد. «سُدیً» به معنای مهمل است، به شتر رها شده، «سُدی» می‌گویند. مصداق آنچه سزاوار متکبران است بیان نشده تا شامل هرگونه بدبختی و نکبت بشود.

این سوره با سوگند به قیامت شروع شد و با قدرت خداوند بر زنده کردن مردگان در قیامت پایان می‌یابد. کسانی که معاد را انکار می‌کنند، خداوند را به درستی نشناخته‏‌اند، زیرا اگر با مردن انسان پرونده او محو شود، حکمت خدا زیر سؤال می‌رود. مطالعه در مراحل و چگونگی آفرینش انسان از راه‌های معادشناسی است.