فرشته نجات
هواپیماهای بدون سرنشین، کمکم تصویر بد خود در میان مردم به عنوان ابزاری صرفا جنگی و مخرب را از دست دادهاند و با ظهور نسخههای بسیار متنوعی که کاربردهای آموزشی، سرگرمی و تحقیقاتی دارند، به ابزاری کاربردی تبدیل شدهاند.
تیم رباتیک دانشگاه کویینزلند به رهبری دکتر پاول پوندز، موفق به تولید هواپیمای بدون سرنشین ارزانقیمت، یکبار مصرف و تجزیهپذیر شده است که میتواند برای دریافت اطلاعات مختلف از محیطزیست، مورد استفاده قرار گرفته و گزارشهای خود را از وضع آتشسوزیهای طبیعی برای مراکز مورد نظر ارسال کند.
اولین نمونه طراحی شده توسط این تیم، پالی پلین نام دارد و براساس هواپیمای کاغذی طراحی شده است که ساخت آن کار دشواری نیست و به جای کاغذ از یک ورق سلولز استفاده شده که توسط نور UV و خاکسترهای مایکروویو، آن را به یک بورد الکتریکی تبدیل کردهاند.
در ادامه تیم تولیدکننده هواپیمای بدون سرنشین، مدار الکترونیکی لازم را روی این صفحه سلولزی چاپ کرده است. قطعات الکتریکی هم روی این مدار چسبانده میشود. پس از آن صفحه را به شکل یک هواپیمای کاغذی تا میزنند و این کار به قدری کمهزینه است که هر هواپیما را پس از یک بار استفاده میتوان دور انداخت. در مدل بزرگتر از دو الون (صفحه کنترلکننده) در انتهای بالها برای هدایت بهتر هواپیمای کاغذی استفاده شده است.
طراحی دیگر این محققان سامارا نام دارد و براساس شکل دانه افرا طراحی شده است. سامارا یک بال دارد که به آن اجازه میدهد بدون اینکه به بخشهای الکترونیک آسیبی وارد شود، به آرامی دور خود چرخیده و پرواز کند. در حالی که پالی پلین برای کنترل اوضاع جوی و شرایط آب و هوایی در ارتفاعات کارایی لازم را دارد، سامارا میتواند به کمک باد نزدیک به زمین حرکت کرده و از فاصله نزدیکتری شرایط را بررسی کند. اشاره به این نکته نیز خالی از لطف نیست که هر دو قابل بازیافت بوده و استفاده از آنها کمترین میزان آثار مخرب محیطزیستی را به همراه دارد. در حال حاضر این محصولات پرنده هنوز در مرحله طرحهای اولیه هستند و برنامهای برای تولید انبوه آنها در نظر گرفته نشده است.
گفت و گو
