آلاچیق ترکمن در حال فراموشی

به گفته کارشناسان صنایع دستی، کاهش تولید آلاچیق می‌تواند در آینده‌ای نزدیک به زوال و فراموشی این هنر و هنرمندان آن منجر شود و علاوه بر نابودی یکی از صنایع دستی بومی کشور، موجب از بین رفتن بخشی از اشتغالزایی مربوط به این هنر شود. برای تهیه آلاچیق ترکمنی، مواد اولیه‌ای نظیر چوب عرعر، نمد، پوست حیوانات، حصیر، میخ چوبی، نخ‌های پشمی و نخ پنبه‌ای استفاده می‌شود.

یک کارشناس صنایع دستی در گلستان درباره هنرمندان شاخص آلاچیق ترکمن در این‌باره به مهر گفت: امروزه به دلیل محدود شدن کاربرد آلاچیق، میزان تولید آن نیز به همان نسبت پایین آمده و هنرمندان سازنده آن انگشت‌شمار شده‌اند که در این میان می‌توان از آیت جان پنق و علی پنق نام برد.

جعفر خاندوزی افزود: امروزه به‌دلیل تغییر وضع زندگی ترکمن‌ها به زندگی شهری، فقط در مواردی همچون‌کوچ دام به مناطق خوش آب و هوا یا مراسم خاصی مانند عروسی و سایر جشن‌ها آلاچیق را برپا می‌دارند.

وی درباره مناطق تولیدکننده آلاچیق نیز یادآور شد: امروزه کمتر هنرمندی را می‌توان یافت که به این کار مشغول باشد، به همین دلیل محل تولید آن محدود به چند روستا ازجمله روستای بناور، از توابع بندر ترکمن و بعضی از روستاهای گنبدکاووس شده است.

معاون میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان نیز با اشاره به منسوخ شدن برخی رشته‌های صنایع دستی گفت: برخی رشته‌های منسوخ شده از سوی معاونت صنایع دستی دوباره احیا شد و واحد احیای صنایع دستی در این معاونت وظیفه مطالعه در مورد صنایع دستی در حال منسوخ شدن یا منسوخ شده را به عهده دارد.

محمد کیخا افزود: به‌عنوان مثال سوزن‌دوزی زیارت جزو مواردی بود که منسوخ شد، ولی کارشناسان ما آن را احیا کردند.