سایه خبر دغدغه سالمندان چیز دیگری است

هفته گذشته رئیس سازمان فرهنگی - هنری شهرداری از اجرای طرحی به منظور تکریم از سالمندان تهرانی با عنوان «طرح جامع گنجینه ها» خبر داد

کد خبر: ۵۸۶۶۴

که براساس آن 500هزار سالمند بالای 65سال می توانند با دریافت «کارت منزلت» تا پایان عمر به طور رایگان از برنامه های فرهنگسراها و مجموعه های ورزشی استفاده کنند و نیز به طور رایگان سوار مترو و اتوبوس شوند.
براساس این طرح سالمندان باید با مراجعه به دفاتر پستی و دریافت فرمهای مربوط و با پرداخت 700تومان برای طرح جامع گنجینه ها ثبت نام کنند.
گرچه این طرح در وهله اول می تواند شوک مثبتی برای دیگر دستگاه ها و نهادهای متولی ساماندهی امور سالمندان و اقشار محروم باشد و حداقل همه شهروندان را به تفکر درباره جایگاه سالمندان جامعه وا دارد، اما چگونگی اجرای این طرح نیز قابل تامل است.
باید پرسید دغدغه سالمندان و بازنشستگان ما در شرایط کنونی چیست ؛ فراموش نمی کنم معلم بازنشسته ای را که برای انعکاس خواسته های خود از راهی دور به دفتر تحریریه آمده بود و از من می خواست حتما بنویسم که با حقوق 106هزار تومانی قادر نیست با پرتقال کیلویی 500 تومان از بچه ها و نوه های خود پذیرایی کند و به دلیل هزینه های سنگین زندگی با همه اقوام دور خود قطع رابطه کرده است.
باید پرسید چه تعداد از سالمندان تهرانی که از حوزه فعالیت اقتصادی و اجتماعی خارج شده اند و توانایی فعالیت های شغلی را ندارند و به ناچار وقت خود را در بوستان های محلی و در جمع دیگر بازنشستگان می گذرانند، برای عبور و مرور خود از اتوبوس و مترو استفاده می کنند. از سوی دیگر اگر فرض کنیم عده ای از این سالمندان که مجبورند هر روز از خانه خارج شوند و برای امور شخصی خود از یک سوی شهر به سوی دیگر بروند، آیا قادر به استفاده از مترو با توجه به ازدحام مسافران هستند. موضوع دیگر استفاده سالمندان از امکانات فرهنگی ، هنری و ورزشی فرهنگسراهای متعلق به شهرداری است.
اگر اندکی واقع بین باشیم ، درخواهیم یافت که یک سالمند در شرایط سنی ای قرار دارد که به تنهایی قادر به حضور در این گونه مجامع نیست. ضمن آن که مگر برنامه های فرهنگی و هنری فرهنگسراها تا چه حد با ذائقه سالمندان ما جور درمی آید که ارائه رایگان این خدمات به آنها را تکریم آنها قلمداد کنیم.
آیا یک فرد پا به سن گذاشته قادر خواهد بود از سونا، جکوزی ، کلاسهای آموزشی و هنری ، فیلم و... آن طور که احساس نیاز می کند، استفاده ببرد.
در واقع باید پرسید چه تعداد از جمعیت 500هزار نفری سالمندان بالای 65سال شهر تهران از کمبود این قبیل برنامه ها و امکانات رنج می برند؛ اما نکته مهمتر که در دل «طرح گنجینه ها» نهفته است ، اخذ مبلغ 700تومان از سالمندان متقاضی دریافت کارت منزلت است.
اگر فرض کنیم از حدود 500هزار سالمند بالای 65سال تهرانی فقط 300هزار نفر متقاضی استفاده از برنامه های شهرداری باشند، یعنی 210میلیون تومان سرمایه و اعتباری که می تواند رقم قابل توجهی برای سازمانی باشد که هزینه ای را در قبال ارائه خدمات خود به سالمندان پرداخت نخواهد کرد.
به هر حال ضمن این که تاکید می کنیم طرح اهدای کارت منزلت به سالمندان در وهله اول شاید به عنوان یک طرح موفق اجتماعی برای مدیریت شهری محسوب شود، اما باید گفت برای تکریم و حفظ منزلت سالمندان به عنوان سرمایه های ارزشمند جامعه ، راههای دیگری هم وجود دارد که بر هیچ کس پوشیده نیست و با نکته سنجی می توان دریافت که درد سالمند و بازنشسته در جامعه کنونی ما بلیت رایگان اتوبوس و مترو نیست.
او برای حفظ ارزش و جایگاه خود دغدغه های دیگری دارد که نیازمند توجه مسوولان و متولیان امور جامعه است.