حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
در میان مربیان ایران بجز امیر قلعه نویی هیچ مربی دیگری وجود ندارد که لیگ برتر را حتی دوبار برده باشد، چه برسد به پنج مرتبه. در فصل نخست پرسپولیس با علی پروین قهرمان شد و در فصل دوم سپاهان با هدایت فرهاد کاظمی در صدر ایستاد.
در لیگ سوم پاس تهران با مجید جلالی به تک عنوان قهرمانیاش رسید، در فصل چهارم فولاد خوزستان با هدایت ملادن فرانچیچ کروات دومین تیم شهرستانی قهرمان لیگ برتر شد، در فصل پنجم استقلال با قلعهنویی به رتبه اول رسید، در فصل ششم سایپا با علی دایی بالاتر از همه ایستاد و در لیگ هفتم افشین قطبی پرسپولیس را قهرمان کرد.
در دوره هشتم مسابقات استقلال باز با ژنرال به اوج رسید و در فصول نهم و دهم سپاهان با راهنمایی قلعهنویی که از تهران به اصفهان کوچ کرده بود، طعم قهرمانی مجدد را چشید و فصل یازدهم زلاتکو کرانچار کروات این ماجرا را برای سپاهان تکرار کرد و امسال که قلعهنویی به تهران بازگشت، استقلال باز خوشبخت شد.
اگر جام آزادگان یعنی لیگ دسته اول پیشین را که بعدا به لیگ برتر تغییر نام داد، به محاسبات خود اضافه کنیم، آن گاه علی پروین سه جامی خواهد شد و بیژن ذوالفقارنسب هم که سایپا را دو بار متوالی در سالهای 72 و 74 قهرمان لیگ کرد، وارد محاسبات خواهد شد.
با این حال قلعهنویی به دلیل پنج جام قهرمانیاش در لیگ و همچنین به لطف دو بار فتح جام حذفی اینک کارنامهای دارد که حتی اگر چند سال استراحت هم به خودش بدهد، کسی به او نخواهد رسید. بیهوده نیست که تیم ملی باشگاهی ما، جذب او را ضمانتی به قهرمانی و مقدمهای بر آن میانگارد و حاضر است رقمی کلان برای این امر هزینه کند.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....