از همه خلاقیتم استفاده کردم

ستاره اسکندری برای اولین بار با بازی در سریال «هفت‌سین» حضور در یک سریال مناسبتی را تجربه کرد. «مسافر ری»، «مواجهه»، «شبانه»، «قصه پریا»، «مرگ تدریجی یک رویا»، «فاکتور هشت» و «شوق پرواز» از جمله آثاری است که این بازیگر در آنها ایفای نقش‌ کرده است. البته مهم‌ترین حضور او به مجموعه «نرگس» باز می‌گردد؛ اثری که بعد از فوت زنده‌یاد «پوپک گلدره» اسکندری جایگزین او شد. اسکندری در مجموعه هفت‌سین برای نخستین‌بار نقش مادری را بازی کرد که فرزندی بیست‌و‌دو ساله دارد. همین موضوع سبب شد تا در گفت‌وگویی با وی چگونگی ایفای نقشش را در این مجموعه مورد بررسی قرار دهیم.

چه عاملی باعث شد بازی در نقش مادری چهل‌ وپنج ساله را قبول کنید؟

این نقش برایم متفاوت و فارغ از کلیشه‌های رایج بود؛ نقشی بود که تاکنون تجربه نکرده بودم. فیلمنامه هم تاثیر بسیار زیادی در پذیرفتن این نقش داشت. مجموعه «هفت‌سین» قصه‌ای از جنس مردم داشت. این همان اتفاقی است که می‌تواند یک مجموعه را به اثری پرمخاطب تبدیل کند، چون مخاطب امروزی دیگر به دنبال زرق و برق آنچنانی در تصویر نیست و سریالی می‌تواند برای بیننده امروز جالب باشد که مخاطب احساس کند شخصیت‌های قصه را می‌شناسد و با نوع زندگی آنها آشناست. به همین دلایل و با توجه به تجربه‌ای که با آقای صمدی در سریال شوق ‌پرواز داشتم، بازی در این نقش را پذیرفتم که تجربه خیلی خوبی هم بود.

ایفای نقش مادر چهل‌و پنج ساله چگونه بود؟

من همان‌گونه که نقش دختر هفده ساله را بازی می‌کنم، نقش مادر چهل‌و پنج ساله را هم می‌توانم بازی می‌کنم که یک پسر بزرگ دارد. مهم شناخت نقشی است که باید آن را اجرا کرد. برای بازی در سریال هفت‌سین از تجربیات گذشته‌ام استفاده کردم. اگر به آثاری که تاکنون بازی کرده‌ام، توجه کنید هیچ وقت نقش تکراری نپذیرفته و بازی نکرده‌ام چون علاقه‌مندم نقش‌های متفاوتی بازی کنم.

همیشه فیلمنامه یکی از دغدغه‌های اصلی بازیگران است. به نظر شما فیلمنامه هفت‌سین چه نقاط قوت و ضعفی داشت؟

نمی‌توانم بگویم که فیلمنامه در بخش‌هایی ضعف یا قوت داشت، اما معتقدم فیلمنامه هفت‌سین جزو فیلمنامه‌های کم نقصی بود که تاکنون خوانده‌ام. فیلمنامه «هفت‌سین» شخصیت‌پردازی‌های خوبی داشت و همین موضوع نیز سبب شد اثر خوبی هم تولید و پخش شود.

دیگر بازیگران این مجموعه در ایفای نقش شما چه تاثیری داشتند؟

مطمئنا حضور بازیگران حرفه‌ای در کنار یکدیگر می‌تواند کیفیت یک اثر نمایش را بالا ببرد و اگر بین بازیگران تعامل وجود نداشته باشد، نتیجه خوبی ندارد و کار نمی‌تواند مخاطبان را جذب کند. در این مجموعه همه در کنار هم بودیم و تلاش شد اثری ماندگار تولید شود. یکی از نکات مثبت هفت‌سین این بود که در کنار جمعی از بازیگران چهره و سرشناس سینما و تلویزیون از نابازیگران زیادی هم در کار استفاده شد. بازی در کنار پیشکسوتانی همچون سیروس گرجستانی و فردوس کاویانی به دلیل خاطراتی که از آنها دارم، برایم جذاب بود. البته همکاران دیگری همچون جواد عزتی و مهران رجبی هم به علت خلاقیت‌هایی که داشتند، در این مجموعه تاثیرگذار بودند.

نحوه هدایت بازیگران، دکوپاژ (نمابندی)‌ و... را از سوی کارگردان هفت‌سین چگونه ارزیابی می‌کنید؟

آقای صمدی به عنوان کارگردان سریال بیشتر از همه بازیگران برای سریال زحمت کشیدند. او کارگردانی است که ابزار و تکنیک را می‌شناسد و با درک درست از دکوپاژ هفت‌سین را بخوبی کارگردانی کرد. آقای صمدی‌ فردی مهربان است و به پیشنهادهای بازیگران احترام می‌گذارد. در سریال هفت‌سین هم به نظر دیگران گوش می‌داد و سعی می‌کرد تا جایی که امکان دارد از آنها استفاده کند. البته متاسفانه کارهای مناسبتی همیشه شتاب‌زده تولید می‌شود، اما به نظرم آقای صمدی بخوبی توانست گروه را هدایت کند و این مجموعه با زمان کمی که داشت، به شکل خوبی تولید شد.

به نظرتان مجموعه هفت‌سین تا چه اندازه توانست با ایجاد موقعیت‌های طنز، مخاطبان را جذب کند؟

ما در زمان کار اصراری نداشتیم که حتما هفت‌سین طنز باشد. از ابتدا قرار بود موقعیت‌های طنز در این سریال به وجود بیاید. من خودم همیشه در نقش‌هایی که بازی می‌کنم، از واقعیت‌ها الهام می‌گیرم چون در چنین شرایطی مخاطب می‌تواند ارتباط بهتری با مجموعه و شخصیت‌های آن برقرار کند.

به نظر خودتان گریم تا چه اندازه توانست به باورپذیری نقش شما به مخاطب کمک کند؟

این که مخاطب نقش را باور کند برای شخص من بسیار مهم است. برای همین از طراحی گریمم در سریال هفت‌سین استقبال کردم چون احساس کردم چهره مرا برای مردم باورپذیرتر می‌کند. البته هنگام بازی فقط به گریم اتکا نکردم و از همه خلاقیتم برای اجرای این نقش نیز استفاده کردم.

فرشید شکیبا / جام‌جم