اهالی قلمی که در میان ما نیستند

فصل بهار بود که ایرج بقایی کرمانی، قمر آریان، حسن احمدی گیوی و اصغر الهی با رفتن‌شان بهار اهل قلم و جامعه ادبی را تلخ کردند. در تابستان نیز شاهد پر کشیدن شهرزاد بهشتی، فخری گلستان و بهروز ثروتیان به‌ دیار ابدی بودیم و با شروع پاییز و رسیدن آذر در فاصله‌ای چندروزه، احسان نراقی، پرتو اشراق، خلیل عمرانی، جاهد جهانشاهی، امیرمحمود انوار و اصغر حاج‌حیدری از دنیا رفتند. زمستان نیز با درگذشت لئون میناسیان، مرتضی ثاقب‌فر و هادی بنایی همراه بود و درنهایت این سفر در بهمن با درگذشت پرویز اسلامپور، جمشید صداقت‌کیش، عزیزالله جوینی و همچنین حسن لاهوتی در اسفندماه ادامه پیدا کرد.

قمر آریان، نویسنده، پژوهشگر و همسر زنده‌یاد عبدالحسین زرین‌کوب از نخستین فارغ‌التحصیلان زن دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و از نخستین استادان زن دانشگاه در ایران بود. نخستین کتابش «کمال‌الدین بهزاد» نام داشت.

حسن احمدی گیوی، پژوهشگر و دارای مدرک دکترای دانشگاه زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران بود. وی از همکاران محمد معین در تدوین «فرهنگ معین» بود و بیش از چهار دهه در موسسه لغت‌نامه دهخدا فعالیت کرد.

بهروز ثروتیان، استاد ادبیات فارسی، پژوهشگر ادبی و نظامی‌شناس، نخستین اثرش را سال 1350 منتشر کرد که «بررسی فرّ در شاهنامه فردوسی» نام داشت.

محمود گلابدره‌ای متولد سال 1318 در تهران بود. او با انتشار رمان «سگ کوره‌پز» در دهه‌ 1340 وارد عرصه‌ نویسندگی شد.

محمدرضا جاسبی علیان، از فعالان قدیمی عرصه نشر و مدیر انتشارات پیام آزادی است که پیش از انقلاب در زمینه چاپ کتاب‌های مذهبی فعال بود و در حوزه دفاع مقدس و کودک و نوجوان نیز آثار زیادی را منتشر کرده است.

احسان نراقی، نویسنده، پژوهشگر و جامعه‌شناس نیز مدت 16 سال مشاور ویژه مدیرکل سازمان یونسکو بود. ازجمله کتاب‌های نراقی می‌توان به «پایان یک رویا: در نقد مارکسیسم، علوم اجتماعی و سیر تکوینی آن، آیین جوانمردی (هانری کربن)، اقبال ناممکن» اشاره کرد.

خلیل عمرانی متخلص به «پژمان» شاعر آیینی بود که از آثار او می‌توان به مروارید فراموش (گزیده غزل‌ها)، ساعت به وقت شرعی دریا (مجموعه غزل) و گزیده شعرها (مجموعه نیستان) اشاره کرد.

همچنین اصغر حاج‌حیدری متخلص به «خاسته»، از شاعران پیشکسوت آیینی کشور، بنیانگذار کنگره شعر مردمی «میلاد آفتاب» در خمینی‌شهر بود.