
اما در هر دو حالت جشنواره فجر همواره اثرگذاری و اهمیتش را حفظ کرده و در کارکرد اصلیاش به عنوان ویترین و نمایشگاه همه اتفاقها و داشتههای سینمای ایران در طول یک سال، خدشهای وارد نشده است.
همین موضوع درباره بحثهای منتقدان و اظهارنظرهایی که درباره آرای هیات داوران جشنواره میشود به چشم میخورد.
گاهی ممکن است داوریها ابهامبرانگیز باشد و اعتراض خیلی از اهالی سینما را به دنبال داشته باشد، اما بنیان و ریشه جشنواره فجر پابرجاست، هر چند ضعف در داوری و انتخابهای مشکوک و غیرسینمایی میتواند به اعتبار و حیثیت هر جشنوارهای لطمه وارد کند.
من معتقدم سینمای ایران آنقدر بضاعت دارد که حتی در چنین سال آشفته و نامطلوبی، باز هم چراغ جشنواره روشن بماند.
مطمئنم امسال هم سینماگران جوانی که حتی اسمشان را هم نشنیدهایم در جشنواره مطرح خواهند شد؛ از بازیگر و فیلمبردار گرفته تا کارگردان و فیلمنامهنویس.
همین استعداد عظیم و تمامنشدنی است که سینمای ایران را در طول تاریخش پابرجا نگه داشته و هیچوقت اجازه نداده چراغ سینما خاموش شود.
خاطره اسدی - بازیگر
{$convert_old_media}
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
وقتی «جوکر» هم دیگر جواب نمیدهد
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.