سلاطین جدید دنیای کنسول‌ها در راهند

فیل نخست فعالیت شرکت‌های دیگری بجز مایکروسافت، سونی و نینتندو را دغدغه دانست: Valve بتازگی در نظر دارد محصولی جدید با نام SteamBox‌ را عرضه کند، دستگاه Xi3 و همچنین دستگاه‌های دیگری چون Nvidia Project Shield و Ouya بزودی به‌بازار معرفی می‌شود. وی عنوان کرد: ورود به بازار سخت‌افزار کار دشواری است. به گمان من، هر ورود جدید، بدون آن‌که به یک محصول یا برند یا شرکت خاصی اشاره کنم، در نهایت گزینه خوبی خواهد بود. اما این حیطه سخت‌افزار صنعتی است که ورود به آن دشوار بوده و باید برای رسیدن به موفقیت شکیبایی، جیبی پرپول و ترازی موفق داشت. برای هر تولیدکننده سخت‌افزار امکان ورود به این صنعت ممکن نیست و تولید ده‌ها میلیون قطعه با کیفیت مشابه کار بسیار دشواری است. تعداد شرکت‌هایی که می‌توانند از عهده چنین کاری بربیایند، بسیار اندک است. مدل عرضه و توزیع و حجم‌تولید و... از نیازمندی‌های اساسی این صنعت است.

فیل هریسون درست می‌گوید، استراتژی کاملا سخت‌افزاری و ایجاد اکوسیستم بسته‌ای که در قلب آن یک محصول ـ مثل اکس‌باکس یا پلی‌استیشن ـ وجود دارد، کاملا دشوار است. این محصول را تنها یک شرکت می‌تواند بسازد و تمامی مباحث مربوط به آن به کنترلی شدید در همه جنبه‌های آن تجارت نیاز خواهد داشت.

هریسون در تعریف آینده صنعت اکس‌باکس معتقد است، نظر دیگران در مورد آینده اکس‌باکس صحیح است. تغییر این صنعت از حالت سخت‌افزار محور به چیزی که بیشتر سرویس‌محور است، افق پیش روی مایکروسافت را شکل می‌دهد. «هر روز بیشتر وارد امکانات اجتماعی می‌شویم که به شبکه نیاز دارد، با شبکه بهتر می‌شود یا با شبکه قابل استفاده می‌شود.» او معتقد است مایکروسافت می‌کوشد از تولیدکننده محصولات بسته‌بندی شده به اپراتور سرویس‌های متصل به‌یکدیگر تغییر ماهیت بدهد.

در اصل همین جاست که آن تناقض خودش را بروز می‌دهد. سرویس‌ها نسل بعدی را مشخص می‌کنند، بحث سخت‌افزار دیگر در میان نیست. خود جعبه به چیزی تبدیل می‌شود که قرار است سرویس‌های مورد نظر کاربر را اجرا کند. پردازنده سریع، پردازنده گرافیکی خوب و رابطی برای اتصال به زیرساخت برای دریافت نرم‌افزار و ارتباط با کنترلرها، واحدهای اصلی این جعبه را تشکیل می‌دهند. این را هر شرکت سخت‌افزاری می‌تواند انجام دهد. سامسونگ، ال‌جی، دل و ویزیو بخوبی قادر به تولید چنین سخت‌افزارهایی هستند.

در حقیقت، آینده اکس‌باکس ـ و پلی‌استیشن، اگر هوشمند عمل کند ـ با دیگران در این فضا تفاوتی نخواهد داشت. دیدگاه Valve برای استیم به‌گونه‌ای است که می‌تواند وارد سرویس‌های متصل شده و در هر بستری آن را به کاربر عرضه کند. آخرین توسعه این شرکت عرضه نسخه استیم مبتنی بر لینوکس است که نشان‌دهنده گسترش فعالیت ولو در حوزه تجاری خود است. با دریافت نسخه استیم باکسی که هر کاربر از آن استفاده می‌کند، می‌توان بهترین نتیجه را در اختیار کاربر قرار دهد.

اما چرا بقیه شرکت‌ها هنوز به اندروید علاقه دارند؟ نوامبر 1996، مایکروسافت نخستین نگارش ویندوز CE را عرضه کرد که برای بازار کم عمر Handheldها طراحی شده بود. همیشه در نظر گرفته می‌شد که CE‌ ویندوز نشان‌دهنده Consumer Electronics خواهد بود، هر چند خود مایکروسافت آن را رد می‌کرد. هدف این بود که نسخه جدیدی از ویندوز بتواند وارد دستگاه‌هایی شود تا تاثیر مایکروسافت ویندوز در آن نقاط بیشتر و بیشتر باشد. این دیدگاه منطقی بود؛ از آن سال به بعد، زمان زیادی نگذشت که همه سخت‌افزارها به یک بستر صحیح نرم‌افزاری نیاز پیدا کردند و توسعه‌دهندگان نیز ترجیح دادند با محیط‌هایی کار کنند که آشنایی بهتری با آن دارند.

از 1996 تاکنون، ویندوز CE‌ با پیشرفت‌های زیادی مواجه شده و هم‌اکنون نام Windows Embedded Compact را برای خود انتخاب کرده است. این سیستم عامل می‌تواند وارد دستگاه‌های پخش موسیقی در ماشین شود یا سیستم‌های ناوبری را کنترل کند و شباهت بسیاری به ویندوز موبایل دارد. اما بازیخورها بهترین کاربرد آن را در دریم‌کست سگا دیدند. برخلاف دیدگاه محبوب همگان، این سیستم عامل در خود دستگاه قرار نگرفته بود. این سیستم عامل را می‌شد ارتقا داد و با بازی‌های جدیدتر همخوان کرد.

اندیشه مایکروسافت در سال 1996 به مراتب از اندیشه فعلی‌اش جلوتر بود. دیدگاه ویندوز CE سال 1996 خیلی به دیدگاه گوگل اندروید شباهت دارد؛ بستری معمولی که می‌تواند محیطی آسان برای توسعه‌دهندگان فراهم کند تا آنها به ایجاد محتوا بپردازند.

بسیاری از گیمرها در مقابل هر چیزی که اندرویدی باشد جبهه می‌گیرند و معتقدند این سیستم عامل برای بازی‌ مناسب نیست و به‌درد بازی‌های راحت تبلتی مثل انگری بردز یا دودل‌جامپ می‌خورد. به‌همین دلیل، دستگاه‌هایی چون Nvidia Project Shield یا Ouya بسرعت از فهرست گزینه‌ها حذف می‌شوند؛ زیرا می‌خواهند بازی‌های صفحه لمسی را به کاربرانی که همواره خواهان بیشترین‌ها هستند، تحمیل کنند.

چنین امری در کوتاه‌مدت ممکن است رخ دهد، درک این موضوع که اندروید تصویری عمیق‌تر از آینده دارد، کمی زمان خواهد برد. اندروید بستری باز و در حال تکمیل است که پشتیبانی بزرگ‌ترین شرکت‌های دنیا را دارد و به‌توسعه‌دهندگان مولفه‌هایی می‌دهد تا بتوانند آن طور که می‌خواهند کارشان را توسعه دهند.

درست شبیه اتفاقی که می‌خواست برای Handheldها رخ دهد. دستگاه اندرویدی که قدرت سخت‌افزاری کافی دارد و می‌تواند بسادگی Unreal ،OpenGL، یا بازی‌های Unity را اجرا کند، درست به‌اندازه بازی‌های ویندوزی، یا اکس‌باکس یا پلی‌استیشن کیفیت خواهد داشت. صفحه لمسی تنها گزینه‌ای است که اندروید را وارد دغدغه‌ها می‌کند؛ اما این‌که خود اندروید حتما در این محیط‌ها اجرا شود، یک اجبار نیست.

در دنیایی که سرویس‌ها از هر چیز دیگر مهم‌تر خواهد بود، دستگاه‌های اندرویدی می‌تواند به‌عنوان پایه‌ برای سرویس‌های بازی عمل کند. هر چند Steam Box مبتنی بر لینوکس است، می‌توان انتظار یک بستر باز دیگر را کشید که توانایی بازی‌های اندرویدی را به مرحله دیگری ببرد. فرض کنید در کنسول اندرویدی مشغول بازی هستید، اما تلویزیون را برای کار دیگری می‌خواهند، کافی است از تبلت خود لاگین کرده و به ادامه بازی مشغول شوید.

هر چند فعلا حکمرانی بر اتاق‌های پذیرایی را در اختیار مایکروسافت، سونی و نینتندو می‌دانند، می‌توان فضای جدیدی را متصور شد که در آن، این قلمرو در اختیار دو بستر باز دیجیتال دیگر قرار می‌گیرد که شرکای سخت‌افزاری بیشتری دارد. اما این‌که بسترهای فعلی بازی به کجا می‌رود، باید قدرت بازاریابی‌شان را سنجید.

البته انتظار می‌رود نسل بعدی نینتندو و اکس‌باکس نیز حضوری مشابه داشته باشد و شرایط تجربه‌ای کاملا سرویس‌محور را برای کاربر فراهم کند.

آرمان صالحی