فاصله تنیس ایران با جهان

دیگر تنیسورهای ایرانی در این رده‌بندی امیر والا معدنچی با یک پله سقوط و سه امتیاز در رده 1298 قرار دارد. انوشا شاهقلی با یک پله سقوط و دو امتیاز در رده 1458 جای گرفته است.

امیرسهیل محسنی با یک پله سقوط و یک امتیاز در رده 1580 ایستاده است. اشکان دبیری، روزبه کامران، مهدی اهتمایی، محمد مهذب‌نیا، حمیدرضا نداف و فرشاد طلاور هر کدام با یک امتیاز بدون تغییر در مکان 1683 ایستاده‌اند.

شاهرخ کشاورز، دبیر فدراسیون تنیس با توجه به شرایط فعلی تنیس ایران این رده‌بندی را برای تنیسورهای ایرانی غیرمنتظره نمی‌داند: این طبیعی است وقتی تنیسوری در یک یا دو مسابقه مهم نباشد جایگاهش را از دست می‌دهد. تنیسورهای حرفه‌ای در سال 40 یا 45 هفته مسابقه می‌دهند در حالی که اوج برگزاری مسابقه‌های ما بین دو تا شش هفته است. تازه شش هفته هم برای ما آرزوی محال شده است.

دبیر فدراسیون تنیس درباره مسابقه‌های فیوچرز در ایران که امسال برای دو هفته در اصفهان برگزار شد، می‌گوید: دو هفته برای تنیسورهای ما خیلی کم است. فیوچرز خاصیت ارتقایی در رده‌بندی دارد و اولین بازی‌هایی است که بازیکنان در آن برای رسیدن به رده‌بندی تنیس دنیا قرار می‌گیرند. پارسال این مسابقه‌ها به مدت چهار هفته برگزار شد، اما امسال دو هفته؛ در حالی که ما در دوره‌های قبل به دلیل اوضاع مالی مناسب می‌توانستیم تا شش هفته نیز این بازی‌ها را برگزار کنیم.

کشاورز به این پرسش که چرا فدراسیون تنیس مسابقه‌های بیشتری برگزار نمی‌کند، این گونه پاسخ می‌دهد: فیوچرز و هزینه‌های آن به صورت ارزی محاسبه می‌شود. برگزاری این رقابت‌‌ها با شرایط اقتصادی کنونی 10 برابر دوره‌های قبلی است، بنابراین فدراسیون نمی‌تواند این مخارج را تقبل کند. تنیسورهای ما در این مسابقه‌‌ها به میزبانی ایران می‌توانستند شرکت کنند، اما مشکلات ارزی این فرصت را از آنها گرفت.

با توجه به گستردگی قاره آسیا، برگزاری بازی‌‌ها در مناطق مختلف قاره و امکان شرکت در تورنمنت‌های آسیایی نیز برای تنیسورها مشکل است. دبیر فدراسیون تنیس می‌گوید: در اروپا فاصله کشورها به هم نزدیک بوده و تنیسورها می‌توانند در کوران مسابقه‌های مختلف قرار بگیرند. در آسیا مسیرها طولانی و البته برای تنیسورها پرخرج است.

کشاورز تاکید می‌کند باید بین رده‌بندی و جایگاه تنیسورها با کیفیت بازی‌های آنها تفاوت قائل شد. به اعتقاد او، بازیکنان ایران از نظر کیفی در نمودار رشد قرار می‌گیرند: روند کیفی تنیسورهای ایرانی خوب شده، اما تعداد بازی‌های آنها کم است. این دو مقوله جدا از هم است و باید آنها را به طور جداگانه ارزیابی کرد. شاهین خالدان، نفر اول تنیس ایران در فیوچرز اصفهان برای اولین بار سوم شد و این نشان می‌دهد بازیکنان ایرانی رشد کرده‌اند.

دبیر فدراسیون تنیس هزینه کردن برای مسابقه‌های فیوچرز را در اوضاع فعلی برای تنیس ایران مناسب تلقی نمی‌کند: با شرایط ارزی، برگزاری فیوچرز بیشتر به نفع تنیسورهای خارجی است. چرا باید برای آنها هزینه کنیم؟ در مجموع، فیوچرز در سطح دنیا بین 40 تا 50 درصد افت کرده که مهم‌ترین دلایل آن بحران اقتصادی در بسیاری از کشورهاست. اگر دیویس کاپ برگزار می‌شود صرفا به دلیل قرارداد پنج ساله بازی‌هاست که هنوز از مدت آن باقی مانده است و الا برگزاری این بازی‌‌ها نیز در هاله‌ای از ابهام بود.

روزبه کامران یکی از تنیسورهای ایران، مشکلات مالی تنیسورها را عامل حضور نیافتن آنها در تورنمنت‌های بین‌المللی می‌داند، اما می‌گوید هیچ گونه تلاشی هم برای رفع مشکلات تنیسورها انجام نمی‌شود. این بازیکن در مکان 1683 ایستاده است.

او می‌گوید: تنیسورهای دنیا فقط یک ماه از سال بیکار هستند، در صورتی که تنیسورهای ایران شاید فعالیت‌شان به یک ماه در سال نرسد! این مساله گریبان تنیسورهای ایرانی را در لیگ داخلی هم گرفته است.

تنیسور تیم البرز گاز کیش ادامه می‌دهد: در دنیا جذب تنیسور یا از طریق سرمایه‌گذاری اسپانسرهاست یا این که فدراسیون‌‌ها بازیکنانی را تحت حمایت‌های مالی قرار می‌دهند. در ایران هیچ کدام از این کارها صورت نمی‌گیرد و ما باید خدا را شکر کنیم که لیگ داخلی تنیس برگزار می‌شود، چون این بازی‌‌ها هم با مشکلات مالی رفته رفته در جامعه تنیس کشور در حال کمرنگ شدن است.

کامران می‌گوید هدفش از حضور در لیگ کسب درآمد است، اما این لیگ درآمدی نه برای او و نه برای تنیسورهایی که بخواهند به دنبال ارتقای خود باشند، ندارد. این تنیسور می‌گوید: درآمدی که از لیگ داریم کفاف این را نمی‌دهد که در بازی‌های بین‌المللی بتوانیم شرکت کنیم. لیگ حداقل باید شش ماه طول بکشد تا اسپانسرها رغبت کنند در این بازی‌‌ها سرمایه‌گذاری کنند. امسال با وجود دوم شدن، مسئولان البرزگاز کیش هنوز پول ما را نداده‌اند و حتی ما را به خاطر این مقام 50 درصد جریمه کردند. آیا با این تفکرات می‌توان به بازی‌های بین‌المللی و صعود در رده‌بندی جهانی فکر کرد؟

تنیسور البرزگاز کیش از مسوولان فدراسیون می‌خواهد به مشکلات او و بسیاری از تنیسورهای دیگر عمیق‌تر نگاه کنند. او از پیگیری نکردن مسوولان فدراسیون تنیس دلگیر بوده و علت بی‌انگیزگی تنیسورها را بی‌توجهی به مطالبات مالی آنها می‌داند: من در خارج از کشور هم تنیس بازی کردم و تا یک ماه دیگر برمی‌گردم آمریکا. واقعا فضای تنیس در خارج ایران متفاوت است و اصلا شباهتی به اینجا ندارد. احترام گذاشتن به بازیکنان در همه ابعاد انجام می‌شود، چه باشگاهی و چه غیرباشگاهی. ما انتظار داریم فدراسیون در قبال برخی کارهای حقوقی باشگاه‌‌ها علیه ما از تنیسورهای خودش دفاع کند.

روزبه کامران تلاش تنیسورهای ایرانی برای موفقیت در مسابقه‌های بین‌المللی را در نوع نگاه مسئولان در ابعاد داخلی می‌بیند و می‌گوید: باید به بچه‌های تنیس ایران به دیده مثبت نگاه کرد. این نگاه اول در تنیس ایران شکل می‌گیرد که به نظر می‌رسد دامنه بی‌توجهی‌‌ها رو به گستردگی است. برنامه‌ریزی مهم‌ترین بخش کار برای آینده تنیس است. الان که کمتر از سه ماه به بازی‌های دیویس کاپ زمان مانده هنوز مربیان تیم ملی و اعضای این تیم مشخص نیستند. مشکلات مالی آنقدر زیاد است که من شنیده‌ام به دلیل این مشکلات هر چقدر اردوهای تیم ملی تنیس دیرتر برگزار شود به‌صرفه‌تر است.