«دروگبا» موفق بود، «شنهوا» ناموفق

این مهاجم ساحل عاجی که حتی با وجود سی و پنج ساله شدن نشانه‌ای از نزول در کارش دیده نمی شود و تیمش فصل پیش سه سرمربی متفاوت را بالای سر خود دید، می‌گوید: «از آن‌جا که من فقط در اواسط فصل به شنهوا پیوستم طبعا نتوانستم با تیم به طور کامل هماهنگ باشم و نتایج تیم نیز چیزی نبوده است که باید می‌بود. اما امیدوارم در فصل بعدی جبران کنم و اوقات پربارتری را بگذرانم.»

«دروگبا»ی 86/1 متری و ضربتی در 11 بازیش برای شانگهای شنهوا در لیگ چین هشت گل به ثمر رساند که برای یک تازه‌وارد و آن هم کسی که فقط در اواسط فصل به تیمش پیوست، رقم بالایی به حساب می‌‌آید و مردم و رسانه‌های چین برای توصیف کارایی‌های او به وی لقب «هیولای شیطانی» را دادند.

با این وجود شنهوا در لیگ 16 تیمی چین فقط به رتبه نهمی رسید و همه را ناامید کرد. برای نگهداری دروگبا و همچنین نیکولاس انلکا هم‌تیمی پیشین وی در چلسی که شش ماه زودتر از کاپیتان فیل‌ها (لقب تیم ملی ساحل عاج) به لیگ چین آمد، هر هفته هزاران هزار دلار توسط مالک باشگاه شنهوا که یک تاجر متمول صاحب بازی‌های ویدیویی پرطرفدار به نام ژوجون است، پرداخت می‌شود، اما این هزینه‌ها که با هدف کسب اولین قهرمانی شنهوا در «CSL» در قریب به یک دهه اخیر صورت پذیرفته تاکنون ثمری نداده است.

وقتی ژوجون با پرداخت رقمی کلان انلکا را از نیم فصل مسابقه‌های سال گذشته لیگ برتر انگلیس از باشگاه‌ چلسی جدا و جذب شانگهای شنهوا کرد و این فرانسوی معروف اما ناآرام را به معروف‌ترین بازیکن غیربومی شاغل در CSL تبدیل کرد و یک فرانسوی نام‌آشنای دیگر همچون ژان تیگانا را هم برای مربیگری تیمش برگزید، هم یک موج بزرگ خبری را به راه انداخت و هم این امید را به وجود آورد که هونگ کو (استادیوم اختصاصی شنهوا) از این پس مأمن قهرمانی‌ها باشد، اما تیگانا که هدایتگر پیشین تیم‌های فولام انگلیس و بوردو فرانسه است، فقط بعد از گذشت پنج بازی به سبب قیام بازیکنان ضد وی و شیوه‌های تمرینی‌اش برکنار شد و اداره کار برای قریب به دو ماه به دست انلکا افتاد که در این مدت تحت عنوان بازیکن ـ مربی کار می‌کرد و نقش اول را هم در کشاندن دروگبا به هونگ‌کو بازی کرد، وگرنه این مهاجم سیاهپوست و چالاک کسی نبود که بلافاصله بعد از طراحی اولین قهرمانی چلسی در جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا، لندن را در پی هشت سال حضور موفقیت‌آمیز در آنجا ترک و بازی در اوج شکوه و وسعت خبری در اروپا را ترک کند و بازیکن لیگ چین شود که نه اعتباری دارد و نه مردم اروپا و عاشقان فوتبال آن را تعقیب می‌کنند.

هرچه بود، اوضاع شنهوا در زمان مربیگری انلکا هم چندان پیشرفت نکرد و وقتی سران این باشگاه او را به درجه و رتبه سابقش یعنی بازیگری برگرداندند و پست سرمربیگری تیم را به سرخیو باتیستای آرژانتینی سپردند، این مهاجم 90/1 متری فرانسوی بشدت خشمگین شد.

با این حال ژوجون و سایر مدیران شنهوا پای این انتصاب ماندند و وقتی دروگبا هم از انگلیس به چین آمد این امید واهی در دل هواداران شنهوا به وجود آمد که این تیم با ثباتی بیشتر از گذشته حداقل تا رتبه‌های چهارم و پنجم لیگ بالا بیاید، ولی این نیز اتفاق نیفتاد و شنهوا در نهایت صاحب همان رتبه و جایگاه متوسطی شد که پیشتر از آن یاد کردیم.

اگر برای شنهوا این یک فصل متوسط و حتی بد بوده، برای دروگبا یک موفقیت فردی تازه به حساب می‌آید استقبالی که از او در زمان ورودش در شانگهای دومین شهر بزرگ و پرسکنه چین به عمل آمد، بزرگ‌ترین مراسم خوشامدگویی به یک چهره جهانی در تاریخ حیات و فعالیت‌های این شهر محسوب می‌شود.

او به سرعت در سلسله مراتب فوتبال چین و در تیم شنهوا شروع به درخشش کرد و هر چند خودش می‌گوید همچنان با تیمش به تطابق کامل رفتاری و تاکتیکی نرسیده، اما در دیدار مهم ماه آگوست تیمش با هانگ ژو گرین تاون دو گل زد تا شنهوا مسابقه‌ای را که از دیدگاه هوادارانش بسیار مهم بود، با حساب 1ـ5 فتح کند. او بعد از آن نیز باوجود نوسان‌های آشکار در بازی‌های شنهوا و توفیق نیافتن باتیستا در نظام‌مند و پرتداوم کردن بازی این تیم به درخشش‌های گاه به گاهش در شانگهای استمرار بخشید و به همین سبب برخلاف تیمش که هواداران آن را به سبب نزول تا رده نهم لیگ پیوسته ملامت می‌کنند، مورد تحسین دائمی تماشاگران قرار داد و شاید بتوان وی را بزرگ‌ترین ستاره خارجی‌ای تلقی کرد که تا به حال در لیگ حرفه‌ای چین به بازی پرداخته است.

shanghai morning post / مترجم: وصال روحانی