مسئولیت قانونی قاتلان شیشه‌ای

 برخی وکلا از این قانون در مورد متهمانی که به شیشه و مواد روانگردان معتاد هستند استفاده می‌کنند، اما با توجه به تعریفی که در قانون داریم قضات این استدلال را نمی‌پذیرند. چراکه اولا افرادی که شیشه و روانگردان استفاده می‌کنند با اراده خود این کار را می‌کنند و می‌دانند ممکن است دست به جنایت بزنند، دوم این‌که بسیاری از متهمان این مواد را استفاده می‌کنند تا بتوانند مرتکب جنایت شوند و درواقع جسارت این کار را پیدا کنند. در این صورت نمی‌توان گفت مرتکب، مسلوب‌الاراده بوده ‌است. البته باید متذکر شد نظریه پزشکی قانونی در این خصوص بسیار اهمیت دارد و آنها هستند که درباره مسلوب‌الاراده بودن یا نبودن متهمان نظر اصلی را می‌دهند. ضمن این‌که در اکثر قریب به اتفاق قتل‌های شیشه‌ای، فرد متوجه اعمال خودش هست، اما ترسی از ارتکاب کاری که می‌کند، ندارد. در واقع او می‌داند چه می‌کند، اما نمی‌خواهد جلوی خود را بگیرد.