حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حالا در قرن بیست و یکم نبرد در دنیای صفرویکها تعریف میشود و هر کشوری که به فناوری پیچیدهتر و کاربردیتری مسلح شود، پیروز این نبرد است.
اما این همه ماجرا نیست. فناوریهای دیجیتال همانطور که زندگیمان را آسانتر کرده است و به نیازهای روزمرهمان راحتتر پاسخ میدهد، امنیتمان را بیشتر هدف قرار داده است.
حملات سایبری، هک کردن اطلاعات، ویروسها و تروجانهایی که هر روز از راه میرسند و... نهتنها امنیت شبکههای رایانهای مورد هدف قرار میدهد، بلکه به حریم شخصی ما را نیز تعرض میکند.
امروزه دولتهای جهان و سازمانهای بینالمللی یا الکترونیک شدهاند یا به سمت الکترونیک شدن پیش میروند.
دیگر کسی نامهنگاری سنتی را به صرفه نمیداند و ترجیح میدهد از پست الکترونیک استفاده کند. ما از طریق نرمافزارها و اپلیکیشنهای نصب شده روی سیستمهای خود، کنفرانسهای تصویری برگزار میکنیم و سیاستمداران نیز از این قانون مستثنی نیستند. زیرساختهای مهم کشورها نیز به ناچار به شبکههای آنلاین متصلند یا توسط سیستمهای رایانهای کنترل میشوند. همین موضوع باعث شده است تا مفهوم نبردهای مهم به طور چشمگیری تغییر کند. امروزه شبکهای بزرگ از کامپیوترها در یک کشور، صنعت، تجارت و سیاست آن کشور را کنترل میکنند؛ شبکهای که اگر از آن خوب مراقبت نشود، میتواند بسادگی مورد حمله سایبری قرار گیرد.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....