رابطه‌ای که نیاز به توجه دارد

حاج حیدر و خاتون در سریال «یه تیکه زمین» خواهر و برادری پا به سن گذاشته هستند که بر دو اصل پایبندند، یکی احترام و دیگری مشورت. این خواهر و برادر که به نسل گذشته تعلق دارند، می‌توانند الگوی مناسبی برای نسل امروز باشند؛ نسلی که تعابیر جدیدی از روابط انسانی و خانوادگی دارد و شرایط اجتماعی باعث شده تا بیشتر خواهر و برادرها از یکدیگر فاصله بگیرند و حتی در شرایطی مناسبات بین آنها به سمت تشریفات پیش برود.

در جامعه امروزی که افراد یک خانواده‌ بنا به شرایط کاری یا تحصیلی گاهی مجبور می‌شوند هر کدام در شهری زندگی کنند، روابط نیز از شکل سنتی خارج می‌شود و دیدارها که زمانی روزانه بوده، حالا به اصطلاح سالی، ماهی یک بار می‌شود. فاصله‌های جغرافیایی باعث می‌شود که فاصله‌های عاطفی هم شکل بگیرد، اما در سریال «یه تیکه زمین» خاتون که در روستا زندگی می‌کند، مدام به دیدار برادر و خانواده‌اش می‌آید و به عنوان مشاور و معتمد خانواده در هر کاری به آنها مشاوره و دلگرمی می‌دهد. رابطه خاتون با خانواده برادرش به بیننده تلنگر می‌زند که جای چنین رابطه‌ای در میان خانواده‌ها کمرنگ شده است. بازتاب این مسأله را می‌توان در سریال‌های تلویزیونی دید. در اکثر این آثار روابط بین دو برادر یا دو خواهر به تصویر کشیده می‌شود، اما رابطه بین یک خواهر با یک برادر بندرت مورد توجه قرار می‌گیرد.

این کمبود می‌تواند دو دلیل داشته باشد؛ یا این‌که سازندگان به این موضوع توجه نمی‌کنند یا این رابطه آنقدر در جامعه کمرنگ شده که قابل پردازش نیست که اگر دلیل دوم باعث این کم‌توجهی شده باشد، تلویزیون می‌تواند با بازنمایی این رابطه آن را دوباره احیا کند، چون پیوند خواهر و برادر چون تیرک یک خیمه می‌تواند خانواده گسترده ایرانی را حفظ کند.

با نگاهی به سریال‌های چند سال اخیر می‌توان به این نتیجه رسید که علی‌اکبر محلوجیان تنها نویسنده‌ای است که به رابطه بین خواهر و برادر توجه نشان می‌دهد. او در سریال‌هایی مثل «هیچ‌کس»، «فرات» و «یه تیکه زمین» به این رابطه توجه کرده و تلاش کرده با زیبا و موثر جلوه دادن آن، توجه مخاطبان را جلب کند. شاید اگر برنامه‌سازان هم به این نکته توجه کنند، رابطه خواهر و برادری شکل زیباتری به خود بگیرد.