در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اسماعیل امینی / شاعر و مدرس دانشگاه
رواج تفنن به جای تفکر
در یک جشنواره شعر، دهها شعر پشت تریبون عرضه میشود. در این میان یکی از شاعران که شعرهای متوسط و ضعیفی دارد، هنگام شعرخوانی، نمایش میدهد، گریه میکند، اشکهایش را با آستین پاک میکند، صدایش را میلرزاند و گاهی فریاد میزند.
تمام دوربینها روی او متمرکز است و خبرنگاران برای مصاحبه با او صف میبندند و آن شاعر ـ بازیگر، مهمان دائمی تمام جشنوارههای بعدی است.
***
در مساجد و هیاتهای مذهبی، جلسات متعدد سخنرانی برگزار میشود. در میان آن همه سخنران، سخنران خردسالی هم هست که لباس بزرگترها را میپوشد و با لحن آنها حرف میزند. این سخنران توجه رسانهها را جلب میکند و پس از آن مسئولان مجالس مذهبی، برای دعوت او با هم رقابت میکنند.
***
هزاران نوازنده برجسته در سبکهای مختلف موسیقی فعالیت میکنند. در این میان اگر کسی نمایش بدهد مثلا از ساز سهتار، صدای گیتار در بیاورد یا از گیتار صدای عود تولید کند یا به جای خوانندگی نعره بکشد یا هر بازی دیگری از خود دربیاورد، در صدر اخبار هنری قرار میگیرد و میشود موسیقیدان موفق، متفاوت، خلاق، نوآور و...!
***
صدها و هزارها کتاب و مقاله علمی و پژوهشی در حوزه ادب فارسی منتشر میشود، اما از آن میان، بسیاری حتی کسانی که هیچ علاقهای به مطالعه و ادبیات ندارند، در به در دنبال جزوه شاهد بازی در شعر هستند.
***
نویسنده کتاب مینویسد. شاعر، شعر میسراید. طنزپرداز، طنز میآفریند. پژوهشگر، حاصل تحقیقاتش را منتشر میکند، اما چندان توجه رسانهها را جلب نمیکند که خبرساز باشد، باری اگر به جای نوشتن و سرودن و ترویج هنر و اندیشه، هیاهو سر دهد و شیرین کاری کند و فریاد بزند و بازی دربیاورد و ترجیحا اگر بازداشت بشود؛ آن گاه قدر میبیند و بر صدر اخبار مینشیند، چون اسباب تفنن و سرگرمی عوام را فراهم آورده است و البته تفنن همواره برتر و مفیدتر از تفکر است.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
