حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
علاوه بر این موضوع که گروه گیمرها در کار با این دستگاهها راحتتر بودند، نتایج جالب دیگری نیز به دست آمد. در گروه گیمرها، دو دسته دانشجو وجود داشت. عدهای از آنها دانشآموزان دبیرستانی بودند که حدود دو ساعت در روز را به بازی اختصاص میدادند و گروه دیگر، دانشآموزان کالج بودند و چهار ساعت در روز بازی میکردند. جالب اینکه دانشآموزان دبیرستانی بهترین نتیجه را گرفتند.
همچنین آزمونی مقایسهای میان شرکتکنندگان نیز انجام شد تا نتایج به حد ایدهآل خود برسد. از شرکتکنندگان خواسته شد تا بدون اینکه از دستگاه کمک بگیرند، یک سری از کارها را با شبیهسازی انجام دهند که رزیدنتها موفق شدند بدون دستگاه، کمترین تنش را در دستان خود داشته باشند.
احتمالا این تحقیق نشان میدهد که نسل بعدی جراحان بهتر است گاهی بازی هم بکنند، چرا که کار با دستگاههای جراحی از راه دور، نیاز به کمترین تنش و ارتباط مستقیم دست و چشم دارد که از طریق گیمینگ این موضوع بسادگی تمرین میشود.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....