جام جم آنلاین: 86 سال پیش در روز 11 نوامبر سال 1918 میلادی در ساعت 11 صبح در سراسر فرانسه ناقوس کلیساها به صدا درمی آیند.
کد خبر: ۵۱۸۶۵
در جبهه جنگ ، شیپورچی ها نوای «آتش بس» ، «بیدارباش»
و «پرچم»را می نوازند.
صدها هزار سرباز فرانسوی از دورن سنگرها سرود «مارسیز»
را سر می دهند.
همین هیجان در جبهه مقابل ، جبهه آلمان ، علی رغم شکست وجود داشت.
جنگ خونین 4 ساله که «جنگ بزرگ» نام گرفت و بعدها «جنگ جهانی اول» نامیده شد ، خاتمه یافته بود.
برای نخستین بار ، پس از 4 سال فرانسوی ها و آلمانی ها بی آنکه یکدیگر را به قتل برسانند می توانستند چشم در چشم
یکدیگر بدوزند.
صبح روز 11 نوامبر یک پیمان تسلیم میان متفقین و آلمان
، آخرین قدرت نیروهای محور که سلاح خود را به زمین می گذاشت
، منعقد شده بود.
جنگی که 8 میلیون کشته و 6 میلیون معلول در جبهه ها
برجای گذاشته بود.
درپی شکست ضدحمله آلمان ها در ژوییه سال 1918 میلادی آنها
متوجه شدند دیگر هیچ امیدی به پیروزی وجود ندارد.
با ورود ایالات متحده به صحنه جنگ توازن قوا به سود انگلیسی ها و فرانسوی ها برهم خورده بود.
علی رغم ورود دیرهنگام ایالات متحده به جنگ ، حضور
4 میلیون سرباز آمریکایی که به کمک ارتش های فرانسه
و انگلستان آمده بودند ، آلمان را با واقعیت تلخ شکست
مواجه ساخت.
در روز 3 اکتبر سال 1918 میلادی ، ویلهلم دوم امپراتور آلمان که واقعیت شکست را دریافته بود پرنس ماکس دوباد ، یک فرد میانه رو را به مقام صدراعظمی منصوب کرد.
او امیدوار بود پرنس ماکس دوباد بتواند با شرایط مناسبی
پیمان صلح متفقین را امضا کند.
صدراعظم جدید آلمان با ورود ویلسون رییس جمهور ایالات متحده تماس گرفت اما او هرگونه مذاکره با امپراتور آلمان
و نیز نظامیان را رد کرد.
ویلهلم دوم که راه چاره ای نداشت از مارشال لودندورف
فرمانده کل ارتش های آلمان و مرد قدرتمند آلمان خواست
از مقام خود استعفا دهد.
درپی استعفای لودندروف ضعف قدرت مرکزی ، آلمان دچار
هرج و مرج و جنگ داخلی شد.
در روز 3 نوامبر ، در بندر کیل آلمان ، ملوانان نیروی دریایی از رفتن به جبهه جنگ خودداری کردند و دست به شورش
زدند.آنها به همراه کارگران بندر کیل را اشغال کردند.
دامنه شورش به شهرهای هانوور ، کلن و برانشویک گسترش یافت.
در روز 7 نوامبر ، کورت ایسنر ، یک سوسیالیست انقلابی
در شهر مونیخ پادشاه باویر را برکنار کرده و یک شورای
کارگری را مستقر کرد.باویر تهدید کرد از امپراتوری آلمان جدا می شود!.
در این میان ، متحدان آلمان یکی پس از دیگری دست از
نبرد کشیده و پیمان های تسلیم را امضا می کنند.
در روز 9 نوامبر ، واحد انقلابیون مسلح وارد برلین می شود.
در پایتخت شورش درمی گیرد.
پرنس ماکس دوباد به امپراتور گیوم دوم که در سپا بود
تلفن زده و می گوید:«برای نجات آلمان از جنگ داخلی ، کناره گیری شما از سلطنت ضرورت دارد».
ویلهلم دوم از سلطنت استعفا داده و به هلند می رود.شش فرزند پسرش سوگند یاد می کنند در هیچ شرایطی ادعای
سلطنت نداشته باشند.
در همان روز پرنس ماکس دوباد از صدراعظمی استعفا داده
و جای خود را به فریدریش ابرت رهبر سوسیال دموکرات
می دهد.
ماتیاس ارزبرگر ، یک غیرنظامی وظیفه دشوار مذاکرات در
مورد تسلیم را عهده دار می شود.
به این ترتیب ، در روز 11 نوامبر سال 1918 میلادی در ساعت
11 صبح در سراسر فرانسه ناقوس کلیساها به صدا در می آیند.همین وضع در انگلستان رخ می دهد.
در ساعت 5 و 15 دقیقه صبح همان روز ، نماینده دولت آلمان
در واگن قطار اختصاصی مارشال فوش پیمان تسلیم را امضا
کرده بود.جنگ خونین 4 ساله خاتمه یافته بود.
جنگی که میلیون ها نفر در جبهه های آن کشته و معلول
شده بودند.
امپراتوری های بزرگ اروپا از هم فرومی پاشند.نقشه سیاسی
اروپا تغییر می کند.
همه امیدوار بودند «جنگ بزرگ» آخرین جنگ بزرگ تاریخ
باشد ، یک امید عبث!.