پایان منطقی برایم مهم است

کار با محمدرضا آهنج راحت است. او جزو کارگردانانی است که نسبت به کارش اشراف دارد و می‌داند از قصه چه می‌خواهد. بنابراین کاملا آماده سرصحنه می‌آید و بیهوده زمان را در طول کار از دست نمی‌دهد. گرچه طراحی صحنه و طراحی گریم زمانبر است اما تلاش می‌کند به نحو مطلوب از زمان بهره ببرد. وقتی آهنج سر صحنه می‌آید تمام‌ نماها از قبل مشخص است. علاوه بر آن با بازیگر تعامل خوبی دارد. بازیگر وقتی بازی در اثری را می‌پذیرد در مرحله اول علاقه‌مند است که تعامل خوبی با کارگردان داشته باشد. در این صورت می‌تواند یک بازی خوب هم ارائه بدهد. در مجموع من در گزینش فیلمنامه‌هایی که به دستم می‌رسد خیلی وسواس دارم و تلاش می‌کنم با مولفه‌هایی که در ذهن دارم، هماهنگ باشد. وقتی هم پیشنهاد بازی در سریال تلویزیونی راستش را بگو به من شد، احساس کردم با مولفه‌های من همخوانی دارد. ضمن این‌که فیلمنامه این سریال با دقت زیادی نوشته شده بود و انسجام لازم را داشت.

بله، مسلما همین‌طور است. در این سریال من جزو دانشجویانی هستم که شخصیتم در طول قصه فراز و و فرودهای بسیاری دارد و یکی از شخصیت‌های تأثیرگذار روی مخاطب است. معتقدم بینندگان با دیدن این سریال خیلی خوب می‌توانند شخصیت‌هایی شبیه حمید حسامی را باور کنند.

قصه باید روایت مناسب و انسجام لازم را داشته باشد. یک شروع و پایان منطقی و دلنشین لازمه یک فیلمنامه خوب است. البته منظورم از پایان دلنشین نه به معنای پایان شاد است، بلکه باید ساختار فیلمنامه مناسب باشد و به لحاظ حرفه‌ای پایان درستی داشته باشد. علاقه‌مند هستم نقشی که بازی می‌کنم، برایم دلنشین باشد، حتی اگر نقش پیشنهادی کوتاه هم باشد، اما اگر از بازی آن لذت ببرم، حتما می‌پذیرم. در فیلم قصه‌ها و واقعیت‌ها به کارگردانی حجت قاسم‌زاده نقش یک مهندس را بازی کردم که سه سکانس بیشتر بازی نداشتم. این نقش خوب و در راستای قصه بود و نقش فرعی هم نبود که بگویم یک هنرور هم می‌تواند آن را بازی کند. ملاک دیگرم برای بازی، عوامل یک سریال هستند. برایم اهمیت زیادی دارد که قرار است با چه کسانی کار کنم. علاقه‌مند هستم کمتر بازی کنم، اما خوب کار کنم.

من از وقتی که وارد چرخه بازیگری شده‌ام، دیده‌ام که پیشکسوتان چگونه با تازه واردها رفتار می‌کنند. من از آنها یاد گرفتم حتی با کسانی که برای اولین‌بار مقابل دوربین قرار می‌گیرند، اخلاقی و حرفه‌ای رفتار کنم تا آن فرد با آرامش کارش را انجام بدهد. یکی از این پیشکسوتان که کار حرفه‌ای را از او آموختم، زنده‌یاد شکیبایی است. معتقدم که وقتی یک تازه کار به جمع بازیگران حرفه‌‌ای می‌آید بقیه باید کمک کرده و فضای آرام را مهیا کنند تا او بتواند خودش را نشان دهد و توانایی‌اش را محک بزند.

فاطمه عودباشی / گروه رادیو و تلویزیون