وی میگوید: «از شرایطی که دارم همیشه راضی بوده و هستم، از تحصیل گرفته تا زندگی خصوصی و ورزشی که انتخاب کردهام. این شرایط را خدا سر راه من قرار داده و از آن راضی هستم، اما هیچموقع از یادم نمیرود صدمهای که به زانوی من وارد شد باعث شد چند سال از مسابقات دور باشم.
پس از قهرمانی آسیا، حسین رضازاده، رئیس فدراسیون وزنهبرداری به من گفت که با این وضع زانونمیتوانی در المپیک مدال بگیری که در پاسخ گفتم سه ماه و نیم تا المپیک باقی مانده است. میخواهم از آمپولهای تزریقی استفاده کنم وبه جنگ زانویم بروم و آن را از پای درآورم و امیدوارم نتیجه بگیرم.
آقای رضازاده در پاسخ به من گفت که در کوشش و علاقهمندی توشکی ندارم، اما امیدوارم زانویت به تزریق جواب بدهد.
من به ایشان گفتم ایمان دارم خدا به من کمک میکند و اینمشکل را پشت سر میگذارم و اتفاقا همینطور هم شد. من به لطف خدا به المپیک رفتم و نتیجهای که میخواستم را هم گرفتم و صاحب مدال نقره المپیک شدم.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....